Zoekenden

205

keer met Jette, en stille middagen ging ze uit met Sam. Zij liepen geurend langs de straten, in de deftige blijdschap van veel gegroete verloofden, kochten elkaar cadeautjes en spraken met fluisterlievende stemmetjes.

In de stilten vrijden zij en zochten schuchter elkaar's lichaamsaanraking, liefdeloos, maar met elk het bewuste grovere zien van den man en de vrouw. Zij werden door allen naar de oogen gezien; men ontruimde hen plaatsen bij 't binnenkomen; verloofden die je wat toè moest geven. Van Wolf en z'n vrouw kwamen elke week brieven; zij waren zoo verlangend, zij moesten ze weer eens zien. Een paar maal waren zij een reisje gaan .maken, vrijend in den trein en café's, dan weer met fonkelnieuwe kleeren op sjabbes rondgaand, om bij Amsterdamsche vriendinnetjes en familie visites te maken. En mondhoekende glimlachjes, en mag 'k je voorstelle, m'n anstaande, meneer Beèm: juffrouw Leeghoofd en meneer Nul, juffrouw Rechie Modemagazijn en meneer Kwijlcafé Mas, mevrouw Gebloemde Zij en meneer Gouwemechètknoop. En handjes met ringen en voordeeligste taillebuiging en lekkere meissieslach en wat wil U gebruike — 'n glaassie lim-menaade en 'n vet tompoesie. En gaan zitte en de hoed afname en door 't haar strijke en prate — o, wat ’n gezellige meneer wel vin je niet? nou Fietje op je gezondheid, omein — nee geèn omein want das zoo Jiddèsch. ... en je weet wel wat 'k zegge wil. En nóg eris prate, en ’n meissie: o, ik zou buite niet kenne, 't is me veus te stil en ik bin an de drukte gewén — en 'n ander meissie: ik zou d'r wel wille wone, maar je hebt 'r geen éen vereeniging onder de jongelui. En de ouwelui onder koekies knabbelen, ouwelui die wat ondervonde hebbe en mee kenne prate van snotneuze houe jullie je monde, jullie prate oók al mee, de ouwelui van: allemoal mesjoggaas, ik zeg maar waar me z'n brood ihet en daar is me gauw gewén. . . .

En weggaan en hoed opzette en weer 'n handje en 't