Zoekenden

198

tef-dagen zacht schetterden door hun leven. Het leek den vromen droef, weer zoo lang te moeten wachten; tot Poerim toe! Maar ook waren velen blij, negeerders, dat geen rustdag meer verveling bracht. Het waren die voor dagvulling ter kerke gingen, en op den Groo-ten Verzoendag in de Synagoge elkander gebaarden van veel dorst en honger onder 't vastend bidden heel een etmaal.

De vele ontaarden, staand in een dood-leeg midden, onwetend van 't oude en 't nieuwe beide.

Maar ook veel hongerigen zuchtten van verruiming, nu werkdagen hen het huis met spijs en drank weer deed gewoon zijn. Feestelijke Jontefmaand had hen verarmd.

* * *

Zij waren, de Beems, dadelijk daarna begonnen den winkel te verbouwen. De beide ramen kregen elk een groote ruit, de planken grond werd opgebroken en door 't voorhuis kwam nu een tichelvloer te glijden, gele coquette driekantjes, zwart-wit gefiguurd met sterren en hoeken. De ijzeren roeden waren opgeruimd en de koperen aangevuld met de nieuwe uit Moos' zaak. De winkel stond er nu met marmeren uitstalkasten en toonbank, geblikker van koper en nieuwgeverfde wanden, frisscher en ruimer — en met dubbele hakblokken en gereedschappen stoerder toegerust, levendigen omzet te wachten.

Sam en Moos, Vrijdags om beurten naar de markt, kochten eerste en slechte kwaliteiten; voor de burgers, leverden zij half om half; de minste waar joegen zij op lagen prijs, en 's avonds bij nieuw dubbel licht, stonden zij met hun drieën jonge kerels in helder witte jassen, en wogen en sneden onder het gedans der koperen weegschalen tot sluitens toe de al goed-kooper waar aan de sjofeler vrouwtjes. Zij 'hadden