Zoekenden

193

sies." Schijnbaar kalm wou ze .vrouw Zadoks nu uit laten vertellen, als om allen laster te hooren.

„Ja," ging die gemakkelijk verder, ,,en dat Moos die had esjadjend, ja, det he'k oe al verteld; nou, en dan hebben ze ezegd, ja, wie det nou is, det is 'tzelfde, maar dan 'em ze ezegd, dat die oome die zol drieduu-zend gulden meegeven en Moos die zol met jullie sament .goan idoen."

„Jaaa!" gaf Jette toe, „jaa, Moos zol samen goan

doen, ja, nou ja, doar is wat van an!____ we göan ook

sament doen. . . . wat woar is, is woar, det za'k oe dan ook niet bestrieden; we goan warkelijk samen doen. . . al hoeve-ie det nou niet rond te strooien. . . . 't blieft vanzellef onder ons. ..."

„Ooh god, ik zal 't niet varder vertellen," verzekerde vrouw Zadoks, „de rechte soort. .. . woarveur. . . . ? och wat giet mièn det an. . . . .goan jullie samen doen .... goan jullie niét samen doen.... ,vroag wat ik doarmee uut heb te stoan."

„Maar van de .gassene kennen ze mekare al," kon Jette nu wat rustiger volhouden, wijl ze iets had toegegeven, „nou ja, det kan me oók wel begriepen, niet? van 'n .gassene kump 'n gassene. ..."

„Och zeker. . . . det is ook zoo," triomfeerde vrouw Zadoks, „det zal me meestal zien. . . . Foj foj. .. . en ze zeien nog wel dat Moos die was eerst noa Amsterdam ewest urn de boel in orde te maken en toé was jullie Sam egoan

„Allemoale verdreid. . . ." lei Jette eenvoudig uit, nu in 't beiden rustiger tegenover elkaar zitten, met stil binnen in de lijven een haatgerommel en in gedachten gefluisterde .verwenschin.gen, „ja, is Moos noa Amsterdam ewest, um d'r over te proaten en ja is Sam toen gegaan; .maar kennis ebben ze toch al an mekare ekregen met de gassene van Naatje.... d'r wordt doarumme nog wel ies een woordtien over espreuken. . . . det begriepe ie toch wel. ... 't is maar

Zoekenden 13