Zoekenden

175

Een uur later was 't gevaar geweken, had-ie een dochtertje bij z'n twee zoons. Toen liep hij stil op haar bed toe, waar ze bleek, smart-vertrokken, maar rustig en met het leven blij, neerlag, 't kindje in witte windselen naast haar.

Opeens voelde hij een kropping van rijkdom, een onzegbare vreugde baar te bezitten, en ingahouden-wild boog bij zich over baar en kuste, kuste haar donkere hoofd, met van geluk nauw teruggedrongen tranen.

„Zoo, kind, bi-j weer kloar...." zei hij vol, „wat bin'k blij.... Griet.... ogod wat bin'k blij beur.

Vreugdig als in geen langen tijd ging-ie de straat op om iemand bij haar te verzorgen en inkoopen te doen. .. . Jongens, jongens, d'r was weer geld. . . . wat kon 't ihèm schelen, woar ’t vandoan kwam? d’r was weer. .. . d’r was toch weer. ... en veur meer as ’n hééle weke!....