Zoekenden

in Hartog Spier's exportzaak op •dag, hoewel zooveel mogelijk ronder gewerkt werd, zorgde hij des Zonna enkele noodige dingen in den mor-’s middags voor een whistpartij. Ook in de week-avonden kwamen dikwijls kooplui spelen, en schoon de inzet niet hoog was, beteekende verlies of winst voor ihen vaak een groot gedeelte van ihun dag-verdienste. Zij waren nu de groote heete binnenkamer ontvlucht en hadden de ronde tafel van daar naar 't slachtvertrek aan de straat gebracht; daaromheen, op de steenen vloer, zaten Hartog, Jacques de Vries, diens tijdelijke compagnon Dovüdje Kalf en de als vijfde lummelende Maikus Polak met hun kaarten en sigaren in spel-drift te rumoeren. De izware breede deur op 'n kier, om van de stille Zondagstraat wat frischheid binnen te doen luwen, hadden zij, om gegluur van Zondagsche buurtmenschen en kwajongens te mijden, de gordijnen voor 't raam tot de kozijnen doen zakken, en ook over de ideur hing de perkamentige lap neer, tot waar ’t zware luik boven de onderste houthelft tegen 't glas was gezet. Het groote vierkante voorhuis met zijn hooge blauwig-gewitte wanden en rechts van de deur het getimmerde kantoorkamertje, stond koel halflicht om hen óp zoo, maar onfrisch, dompig, de atmosfeer zwaar van adem-indringenden bloed- en rauwigen vleeschgeur. Onder messen- en zagenrekken aan den linkermuur stonden, naast 'n paar kleine roodrig-bruine kalverslachtbankjes, een paar handkarren, een kleine redhtop, een groote, van de wielen