Zoekenden

104

lieke — kom — ja, loawe lievers ies simge vieren! ‘) De hatelijkheden verstoven nu, een intieme vreugdig-heid binnen de van rauwen haat ontsmette omwanding der kamer, stonden ze allen op, de meeste hoeden schuin op de lachende gezichten, gepluim daartusschen van veeren en linten der vrouwentooisels. Opgewonden van door de omjoeling der anderen oök even aanzingende blijdschap, schonk Jette Naatje's glas het laatst vol rooien wijn. Moeders schrompele mok-gezichtje, de roddelmond van de dikke Sjammes-vrouw, de fleemende kop van de klein-vleezige vrouw Zadoks, die de linten van haar glinsterend-begit dakvormig hoedje had losgehangen, en de driftige koppen ook der straks vechtende mannen, zij stonden allen in lachen vervroolijkt toen plots, als saluutschoten, schreeuw na schreeuw, de stemmen uitrumoerden naar den jarige, die met ééne hand aan de leuning van z'n nieuwen stoel, in de andere zijn bevend wijnglas, onder ‘t fluweelen keppeltje te traanlachen stond.

„Nog veul joaren!"

Ho, nog veul joaren, omein!

„Oorne les, daar gaat u!" riep Naatje.

„Meije Sjoóne!"

,,'k Meen 't ook zoo!"

„Over vijf jaar drie kwart eeuw!"

„Dadde ge nog veul vette koeien mag koope!" zong Jacques de Vries.

„En da'j d’r veural veüle an verdienen zullen!" riep Jacobs.

„Hoho, omein, omein!" juichten de anderen, die zoo snel niets nieuws konden vinden.

Hoog, in de vreugde-bevende handen, met het ge-wiegel der roode en wit-gele dranken, stonden de glazen geheven. Een oogenblik schalde uitgelatenheid door de receptie-kamer, ontruimd van wrangen brood-

) Simge = vreugde.