Jankef's oude sleutel

Een extra ordinaire schwanz-majoor van een zing-nieresj ? Zoo slingert-ie: boe-oe! de zangteekens, de sjalsjeelessen en de darre-kootewiers en de myrgo-teroengo’s de lucht in dat het davert, of het van die vuurpijlen zijn, van die brandende spring-cirkels, van die tuks-bogen die zoo regelrecht den héémel in gaan naar Kodesj-borrege toe. Gazzen moet toch wel buitengewoon met ’m ingenomen wezen, dat-ie ’m zelfs met het Sjoelfeest over een paar weken zijn beurt laat houen; dat-ie daar komt te staan waar al wat groot is onder Jid en Goj, bij is: burgemeester en wethouders en Commissaris van de Koningin en God weet wat, want dat komt er allemaal bij zoowel als de Raaf (opper Rabbijn), en hij laat die jonge daar een uur lang als het ware het middelpunt wezen van de dienst! Dan moet-ie nog grooter baas wezen in zijn werk als hij wel weet. „De leerling overtreft verreweg de meester,” zegt Ozer. Ozer! het mag ’m dan pijn in zijn hart gekost hebben, maar hij zegt het! En de meester is al een baas! dus daar sta je te trillen op je voeten in je bank, als je denkt dat er dan eens eentje is van die heele bende tinnefklanten die eens iets wordt onder de menschen dat iets aparts is en dat de moeite van het noemen waard is. En verder ho! Kost een paar centen, ook al is-ie uit huis straks; nog nooit gebeurd bij al zijn jongens dat er ééntje ook maar een stuiver gekost heeft als-ie eenmaal het nest zijn gat toegedraaid had, maar deze dan wél, maar dat moet en dat mag en nou kan het misschien ook nog, en dat is een heeleboel. Zoo, en nou bij de eigenste Gazzen eens eventjes aanbellen om ’m even aan de tand en aan de portemenee te voelen, om te kijken of-ie ook soms voor de vader van zijn jonge kolleegaa vijfentwintig gulden te leen heeft tot na Rosj-Hasjoone. Is -wel precies zooals je je het kunt uitdenken: z’n leven lang voor ’m boter gecontroleerd, meer als tien j aar naast ’m gewoond, toen de beste fijne vrouw, een edel model van een Gazzens-vrouw nog geleefd heeft en ze meer als halve vrienden met elkaar waren, en nou de jongste die naar ’m genoemd is, bij hem voor Gazzen leeren en niet zoo min. En later als God het wil, in zijn plaats hier! Is dat ook soms een aardige geschiedenis of niet? om ’m te komen vragen om finnefenswansik kilde omdat er vandaag nou’s twee of drie mye’s (honderdjes) te verdienen zijn en jezelf dus ook een aardig gangetje maakt naar de betoegigheid (gezetenheid) toe? Ozoo!

„Ik wou enkel alleen maar vragen meneer of ik tot na Rosj Hasjoone, maar zoo zeker als de Bank, versta je wel? twee en