Jankef's oude sleutel

nog vrijwel vol geelblond, en toch heeft Peter al een half jaar lang naast haar geleefd zonder die aandacht aan haar te besteden die het veiligheidsgevoel in een huwelijk niet missen kan. Verliefd is Peter maar kort achtereen geweest en daarna van tijd tot tijd een dichterlijk uurtje. Een man hoeft niet altijd verliefd te zijn (hoe kunnen er vrouwen zijn die dat willen) zij had dan toch nog meer dan menige andere vrouw. Maar dit. Dit is verontrustend en in zijn stillen voortgang be-leedigend. Want het onderscheid tusschen de houding van je man tegenover de vrouwen van zijn kollega’s en kennissen, en de houding tegenover zijn eigen vrouw, drukt zich toch niet voldoende uit in het economisch verband en zelfs in dat met je kind. Al doen die beide natuurlijk wel hun aangename afscheiding voelen: op de oogenhlikken dat je weer met elkaar alleen bent en je je nog frisch en knap voelt, is het toch of zij een dieper bevestiging vragen in die persoonlijke voorkeur van de omhelzing. Blijft die lang uit: in je hart begint de kwaadaardige twijfel aan de opgelegdheid van die andere belangen-gezamenlijkheid door den tijd, als gevolg van een feit dat zijn grond sinds lang kan verloren hebben, en dat niet zoozeer een leugen hoeft te blijken, maar dat je leven op wankelheden laat staan. Peter heeft wel eens vluchtige verliefdheden gehad, maar hij is voor vérgaande verhoudingen te soliede; dat weet zij. Maar heeft zij voor haar toilet-tafel dien dag niet voor het eerst haar rimpels durven zien? Waar komen zij vandaan? Uit de onbeteekenende groefjes die je al eerder zag, ja, en die je niet hebt willen volgen in hun invreting op je eigen gezicht dat je zoo lief is als niets ter wereld. Al is Peter trouw, al blijft hij je trouw zijn zoenen geven: de rimpels zullen hem niet ontgaan zijn, als zij ze toch in hun aantastende werking heeft opgemerkt. Natuurlijk, als je man in zoolang niet naar je omkijkt, doe je wel eens meer dan vroeger een poging om hem op je attent te maken. Och ja.... je leert wel een truukje gebruiken: het komt zoo vanzelf op uit je lust om aantrekkelijk te worden gevonden. Het is geen gemeenheid als het toch je man geldt, om je hals of je knieën eens wat extra aardig te laten uitkomen; om een enkel keer een paar kousen te kiezen die je op vrouwen van groote gewilligheid doen lijken; of ook een beweginkje te maken dat er aan doet herinneren dat er nog heerlijke huiselijke afleidingen bestaan voor een werker en een dichter. Maar als dat dan ook niet helpt, dan vraag je je af: of het nou al uit is? En waarom? Dat is het wanhopige; dat er toch een stille overeenkomst is:

14

209