Jankef's oude sleutel

Iang kan het schreeuw-spelletje van Betje van Gelderen, bij de avondboterham in het al bijna schemerige huis, nu niet duren. Niet alleen dat Eli, nu hij na al die gevech-1 ten om en tegen het andere eindelijk weer op eigen —4 bodem staat, in verzet komt tegen eischen die Betje aan zijn gedrag buiten het huis stelt, terwyl zyzelf daar een noodtoestand voor hem helpt scheppen zonder er iets van te kennen. Jankef’s vrouw kan maar een paar van haar orde-stellende uitroepen naar hem schreeuwen:

„Aan zijn fader! die met zijn sappelwerk langs zijn school ’een-gaat „dag ouwe” te schelden en in de maling te nemen voor die kwajongeneertjes, voor die snotneuzen!” En: „Een sleutel van minstens vijfentwintig stuivers!” krijt zij. Eli bijt haar in de nieuw opgeroepen kracht, scherp en uit de hoogte toe: „Hou je bek! De schuur is op slot en het gaat je verder niet an.” „Zoo, en wie betaalt dat?”

„Het gaat je niet an. Jij niet en vader ook niet. En de rest zal vader je wel ’s vertellen hoor! In een gezellig uurtje.”

Hij kleurt zelf op Jankef’s blos; zijn bitterheid wil hun saam-hoorigheid treffen die hem onwaardig lijkt, maar niet tot in het slaapvertrek toe.

Niet alleen dat hij dit nu met zulk een overmacht zegt dat zij hem als den aanstaanden meester voelt (want alleen die ambtelijke macht kan haar eerbied wekken) en „heeregod” zegt, maar verder haar mond houdt.

Maar Jankef zegt ook opeens, met een blik naar buiten: „Potverdomme jonges, de tafel afruimen, gauw, en smoel hou-en allemaal, gauw, want waarachtig daar is-ie!”

„Wie?” Betje geschrokken.

„De Gazzen mét Eveline, zoowaar als ik leef. Zóó,” zegt hij genoegelijk voor zich heen: „Zijn ze waarachtig. Netjes. Heb ik toch óók ’s gelijk gehad. Komt me netjes de centen brengen. Met honderd smoesies en kloumekees allerlei boodschappen, maar nergens anders om dan om de centen te brengen omdat-ie „berouw” heeft van zijn snauw! Laat ze der maar even in, Bet!”

Betje van Gelderen schrikt er hevig van: zij is bang voor elke aanraking met het hooger ontwikkelde, en op dit oogenblik is haar peil nog wel zoo actief hier. Zij gehoorzaamt Jankef, maar de stem waarmee zij aan de deur zegt:

116