Pakkettenrapport Rode Kruis

74

gevangenen begonnen langzaam door te komen. Vanaf dat ogenblik kwam de voorziening met voedselpakketten en ook van z.g. comforts en medicamenten binnen het bereik van de Rode Kruis-organisaties en in steeds toenemende mate is van de geboden gelegenheid gebruik gemaakt.

Teneinde aan het bezwaar van de blokkade-autoriteiten tegen de verzending van voedsel naar kampen, waar geen geregeld toezicht door Genève gehouden mocht worden, tegemoet te komen, trachtte het Internationale Rode Kruis deze toestemming te verkrijgen van deze autoriteiten, tot doorlating van levensmiddelen tegen individuele ontvangstbewijzen. De Duitse Regering verklaarde zich bereid, dergelijke pakketten door te laten, doch weigerde eerst z.g. campleader-zendingen, waardoor het dus alleen mogelijk werd aan diegenen te zenden, wier naam en vol adres bekend werden. De geallieerde blokkade-autoriteiten bleven tot het einde van de oorlog volharden in hun houding, geen voedsel voor vijandelijk gebied door te laten zonder toezicht op de distributie door het Internationale Rode Kruis, zodat tenslotte alleen voedselvoorraden uit Zwitserland zelve, die uiteraard gering waren, voor dit doel in aanmerking kwamen. Aankopen in Spanje en Portugal waren practisch gesproken on mogelijk, omdat in die landen alle beschikbare voorraden opgekocht werden door de geallieerde mogendheden voor eigen gebruik. Daarbij kwam, dat in die landen geen fondsen ter beschikking stonden en het overmaken van sterling- of dollar-credieten wegens de internationale monetaire positie, op enigszins belangrijke schaal onmogelijk was. Het laatste bezwaar gold in nog sterkere mate ten opzichte van Denemarken, Hongarije, Roemenië etc.

In dit verband moet in het oog worden gehouden, dat, ofschoon wij uiteraard het eerst dachten aan gevangen genomen Nederlanders, het totale aantal personen van verschillende nationaliteit in Duitse handen, vele millioenen beliep en de voorziening met pakketten dus een zeer belangrijke aanslag zou betekenen, niet alleen op de beschikbare voorraden, doch ook op de beschikbare vreemde valuta.

Ook werd door de intergeallieerde Rode Kruis-organisatie te Londen, onder leiding van het Britse Rode Kruis, de mogelijkheid bestudeerd om een grote voorraad van enige millioenen voedselpakketten aan te kopen en in voorraad te houden voor alle geallieerde civiele onderdanen, die bij het einde van de oorlog zouden trachten huiswaarts te keren en zich hoogst waarschijnlijk onder moeilijke omstandigheden, van hulp en voedsel verstoken zouden zien. De vele en zeer grote moeilijkheden, die zich hierbij internationaal voordeden, veroorzaakten, dat van deze plannen tenslotte niets terecht kwam.

Toen tenslotte de in Vught geïnterneerden naar Duitsland werden gevoerd en namenlijsten in ons bezit kwamen, opende zich de mogelijkheid hun pakketten te zenden en het daarvoor benodigde crediet van Zw. Fr. 137.000.— voor de verzending van ongeveer 4400 pakketten werd door Z. E. de minister van Sociale Zaken op ons verzoek ter beschikking gesteld.

Teneinde de bovenstaande algemene opmerkingen met meer concrete bizonderheden aan te vullen, moge ik verwijzen naar de verschillende