Pakkettenrapport Rode Kruis

Bijlage C.

164

plaats vonden. De onjuistheid hiervan blijkt wel uit het feit, dat ik steeds in het bezit was van een zgn. „Laissez passer” der Duitse autoriteiten. Desalniettemin werd deze foutieve veronderstelling opgegeven als de reden, weshalve het N.R.K. mijn reizen voortaan onmogelijk wilde maken.

Op 4 April d.a.v. wendde zich Dr. Veldhuyzen schriftelijk tot het Hoofdbestuur. Hierin zette hij het voorgaande, alsmede de gehele voorgeschiedenis, op duidelijke wijze uiteen, tevens aantonende, dat het Hoofdbestuur bij het Büro für auswärtige Angelegenheiten een onjuiste indruk had doen ontstaan, hetgeen voor mijn werk funeste gevolgen dreigde te hebben, — reden waarom Dr. Veldhuyzen het Hoofdbestuur verzocht, de zaak bij deze instantie recht te zetten. Op 9 April antwoordde het Hoofdbestuur aan Dr. Veldhuyzen, dat het desondanks zijn standpunt handhaafde en derhalve niet bereid was zijn schrijven aan voormelde Duitse instantie d.d. 10 Februari te rectificeren.

Dr. Veldhuyzen diende het Hoofdbestuur op 16 April 1941 op scherpe wijze van repliek. Hierin laakte hij het meer in het bizonder, dat het Hoofdbestuur zich klaarblijkelijk verschool achter het verschil tussen zijnerzijds gegeven „opdrachten” of „verzoeken” om geneesmiddelen naar de Franse interneringskampen over te brengen. Tevens deelde hij mede, zich het recht voor te behouden, de stappen te ondernemen, die hij ter zake dienstig achtte.

Het Dagelijks Bestuur van het N.R.K. antwoordde Dr. Veldhuyzen op 24 April, dat het met zijn vorenbedoeld schrijven geen genoegen nam en bedreigde hem met bepaalde maatregelen, indien hij niet bereid ware, zijn kwalificaties omtrent het gedrag van het Hoofdbestuur terug te nemen.

Tenslotte zag Dr. Veldhuyzen zich genoopt hieraan gevolg te geven, aangezien hij onder de toenpialige omstandigheden vreesde voor een actie door de Duitse autoriteiten. In een aparte nota zet hij zijn standpunt in deze op duidelijke wijze uiteen.

Hoezeer het inderdaad nodig was om voorzichtigheid te betrachten, blijkt wel uit het feit, dat enige dagen tevoren, omstreeks 19 April, ik bij de Gestapo ontboden werd, waarbij mij — klaarblijkelijk ten gevolge van de démarche van het Hoofdbestuur bij het Büro für auswärtige Angelegenheiten — de beschuldiging ten laste gelegd werd, dat ik bij herhaling illegaal of althans met valse papieren naar Frankrij-k gereisd zou zijn. Ik ben er gelukkig in geslaagd, om deze beschuldiging te ontzenuwen, door, met medewerking van Dr. Veldhuyzen, bij een hogere instantie in Den Haag, n.1. de Feldkommandantur, een ten mijnen name gesteld aanbevelingsschrijven te verkrijgen Aldus werd het mogelijk .om deze zaak, die voor mij zeer ernstige gevolgen dreigde te zullen hebben, nog tijdig bij de Gestapo te sussen.

Résumé.

Uit het voorgaande — en meer in het bizonder uit de tussen het Hoofdbestuur en Dr. Veldhuyzen gevoerde correspondentie — blijkt wel hoezeer het N.R.K. niet alleen tekortgeschoten is in zijn taak tot hulpverlening, of althans tot medewerking hiertoe, maar dat het bovendien mijn desbetreffende pogingen bewust en met opzet saboteerde, zich hierbij zelfs niet ontziende om mijn persoonlijke veiligheid ernstig