Pakkettenrapport Rode Kruis

^I55

bij het optreden in November 1944 van de partijman Piek als secretarisgeneraal kon de illegaliteit, ondanks schriftelijke en mondelinge vertogen, niet voorkomen, dat Rode Kruis-gelden in verkeerde handen overgingen.

En toen de illegaliteit (t.w. de Medische dienst der Binnenlandse strijdkrachten te ’s-Gravenhage) in het najaar van 1944 de hulp van het Rode Kruis nodig had voor identiteitskaarten ten behoeve van het. personeel van al haar medische posten in Holland en Utrecht, wendde zij zich als „Rijks Geneeskundige Dienst” tot het Dagelijks Bestuur, aangezien zij als „B.S.” generlei kans had.

Formalisme en gebrek aan moed!”

A. J. Teunissen (directeur van de Stichting 1940^-1945):

,Ik herinner mij, dat in meerdere vergaderingen van de „Kern”, de toenmalige toporganisatie in de illegaliteit, gesproken is over de slappe houding van het Dagelijks Bestuur van het Rode Kruis. Meerdere rapporten zijn bij ons binnengekomen, waaruit bleek, dat samenwerking met deze heren niet mogelijk was. Vooral de verzetsgroep „Natura” klaagde regelmatig over de geringe hulp, die dikwijls ontaardde in tegenwerking, welke ontvangen werd van de zijde van het Rode Kruis, bij het verschaffen van levensmiddelen aan politiekè gevangenen in Nederland.

In de zomer van 1944 kreeg ik opdracht om bij één van de leden van het Dagelijks Bestuur op bezoek te gaan met een speciaal verzoek om hulp bij het transport van levensmiddelen te verkrijgen. In verschillende delen van ons land lagen n.1. grote hoeveelheden koolzaad en tarwe of rogge, die snel vervoerd moesten worden naar enkele centra, daar anders de levensmiddelenvoorziening voor de kampen Amersfoort en! Vught in gevaar dreigde te komen. Door verscherpte controle van Landwacht, C.C.D. en Duitse instanties leverde normaal vervoer te water of te land grote moeilijkheden en gevaar op. De opdracht, die mij gegeven werd, hield o.m. in, dat getracht moest worden de medewerking van het Rode Kruis te krijgen, om deze voorraden, die eigenlijk bestemd waren voor Rode Kruis-werk, al werd dit dan ook voor een groot gedeelte door anderen verricht, te verkrijgen. Dank zij de introductie van de heer L. Neher, thans gedelegeerde van het opperbestuur in Indonesië, kreeg ik toegang-tot de heer J. J. M. de Waal, destijds penningmeester van het Dagelijks Bestuur van het Nederlandse Rode Kruis.

De heer de Waal heeft mij ontvangen op zijn kamer in het gebouw van het Rode Kruis, Prinsessegracht, Den Haag, in tegenwoordigheid van zijn zoon. Op mijn verzoek weigerde hij mij alleen te woord te staan, daar hij het nuttig oordeelde voor zijn zoon kennis te maken met een leidende figuur uit de illegaliteit. Ik heb geen gelegenheid gehad om mijn verzoek in volle omvang voor te stellen en te bespreken. Zodra de heer de Waal merkte, dat wij illegaal verkregen