Pakkettenrapport Rode Kruis

132

gevangene in de concentratiekampen te geven, d.w.z. in totaal 10.000 pakketten per maand.

De namen zijn voornamelijk verkregen door „het Comité van Noorse Vrouwen” maar wij hebben ook op andere wijze namen ontvangen, b.v. van vrouwen, woonachtig in Denemarken en ook direct uit Noorwegen.

Tenslotte hebben wij ons er toe bepaald om een aantal pakketten te verzenden overeenkomend met het geschatte aantal Noren in de verschillende kampen, d.w.z. in totaal 5000.

De zendingen zijn gefinancierd doordat het Deense Rode Kruis voor iedere gevangene „pleegvaders” en „pleegmoeders” had gevonden en op deze wijze hebben wij 1 millioen Deense Kronen ontvangen. Het Deense Ministerie van Sociale Zaken heeft de pakketten betaald, die niet gedekt werden door het hierboven aangehaalde en de Deense Staat heeft voor de Noorse pakketten in totaal 700.000 Deense kronen beschikbaar gesteld.

Betreffende Uw meer gespecificeerde vragen hebben wij de eer U als volgt in te lichten:

a.    De toestemming voor pakketten aan Deense en Noorse onderdanen, verblijvende in de Duitse concentratiekampen, is gegeven op grond van onderhandelingen tussen de Duitse autoriteiten in Denemarken en het Duitse Rode Kruis te Berlijn. Het Duitse Rode Kruis had in Denemarken geen vertegenwoordiging. De gevangenen van een andere nationaliteit zijn niet in de gegeven toestemming inbegrepen geweest. Wij weten tot op heden niet, waarom deze beperking is gehandhaafd.

b.    De zendingen zijn regelmatig iedere maand verstuurd — het aantal overeenkomstig het aantal der gevangenen, dat geschat werd voor iedere periode.

c.    Aanvankelijk waren de pakketten op naam gesteld, maar later hebben we ons beperkt tot het zenden van een aantal pakketten aan elk kamp overeenkomstig het geschatte aantal gevangenen in het betreffende kamp.

d.    Iets meer dan de helft, ongeveer 1 millioen Deense kronen, is betaald door „pleegvaders” of „pleegmoeders”. Het overige, ongeveer 700.000 Deense kronen, door het Ministerie van Sociale Zaken. Deze cijfers hebben betrekking op de Noren.

e.    Wij hebben een zeker aantal namen leren kennen door „Het Comité van Noorse Vrouwen” en door hier woonachtige Noorse vrouwen. Daarenboven hebben wij van tijd tot tijd ook direct uit Noorwegen namen ontvangen.

ƒ. Voor zover wij zijn ingelicht heeft het Deense Rode Kruis slechts

2 aanvragen om de Nederlandse krijgsgevangenen te helpen, ontvangen, van 2 comité’s in Denemarken, waarvan het ene de Nederlandse kolonie vertegenwoordigde.

Aanvankelijk werden de collectieve zendingen uitgevoerd na een overeenkomst met de heer directeur J. de Iongh, die de benodigde