I3i
stem”; en été 1942 le nombre était 9, l’automne 1942 110 et l’été 1943 environ 200.
Etant convaincu que les prisonniers de guerre hollandais à cause de la situation “d’alimentation difficile en Hollande déjà du commencement devraient avoir une résistance faible, la Croix-Rouge Danoise a désiré d’aider les prisonniers de guerre en Hollande dans une façon plus effective et nous avons donc commencé (en juillet 1943) avec les envois collectifs. Entre juillet 1943 et avril 1945 70 tonnes de vivres ont été envoyées aux prisonniers de guerre hollandais.
À la population civile hollandaise la Croix-Rouge Danoise a envoyé entre mai 1944 et février 1945 environ 15 tonnes de vivres et plusieurs d’envois d’insuline.
Nous espérons que ses renseignements vous suffireront et vous prions d’agréer, Messieurs, l’assurance de notre considération distinguée.
(s.) KAI HAMMERICH,
Président.
Nederlandse vertaling van de brief van de heer K. Hammerich:
Kopenhagen, 4 September 1947.
Mijnere Heren,
In antwoord op Uw brief van 29 Juli heb ik de eer U te melden, dat wij de betreffende vraagstukken hebben bestudeerd, terwijl wij onze spijt uitdrukken, dat we wat laat zijn, omdat wij gaarne een nauwkeurig en zo volledig mogelijk verslag wilden geven, en wij hopen, dat U er de benodigde data in zult vinden.
De zendingen van het Deense Rode Kruis aan de Noorse onderdanen in de Duitse concentratiekampen zijn begonnen na onderhandelingen tussen de toenmalige directeur van het Deense Rode Kruis, de minister van Buitenlandse Zaken, de minister van Handel en de Algemene Directie van de Distributiedienst, alsmede besprekingen tussen het Deense Rode Kruis en de Duitsers.
Het Deense Rode Kruis is er in geslaagd om voor deze zendingen de goedkeuring van de Duitsers te verkrijgen, welke zendingen na deze overeenkomst begonnen in Augustus 1942, echter uitsluitend aan de Noren, die familie in Denemarken hadden. Het aantal was gering of beperkt — 10 à 20 stuks. Later zijn de onderhandelingen tussen de directeur van het Deense Rode Kruis en de bevoegde autoriteiten hervat en we hebben bereikt, dat we aan alle Noren in de Duitse concentratiekampen pakketten konden zenden. De vergunning werd verleend in een periode, waarin we slechts de namen van 35 personen kenden en de toestemming werd slechts gegeven voor dit aantal.
Toen we eenmaal de algemene vergunning verkregen hadden, breidde de naamlijst zich buitengewoon snel uit en het Deense Rode Kruis moest reeds na een maand vergunning aanvragen voor 100 pakketten, later 200, 400 en 1000. Het Deense Rode Kruis heeft de machtiging gekregen om de uitvoer aan te vragen voor het benodigde aantal pakketten onder garahtie, dat niemand meer dan één pakket per maand zou ontvangen.
Tegen het einde der vijandelijkheden hebben wij echter het aantal pakketten verhoogd teneinde 2 pakketten per maand aan iedere