Pakkettenrapport Rode Kruis

n6

en dan ben ik helaas klaar met het noemen van mensen uit Nederlandse kring van wie wij bij ons werk iets positiefs gemerkt hebben. Het spreekt vanzelf, dat onze in de afzondering der kampen levende mede-vluchtelingen niet in de gelegenheid waren aan hulpwerk deel te nemen; nagenoeg zonder uitzondering hebben zij echter de enkele gelegenheid, die zich bood, zoals hulp aan de uitgewisselden, onmiddellijk aangegrepen. Zij hadden trouwens reeds zeer vroeg voorstellen aan het Gezantschap gedaan, doch hun moeilijke afhankelijke positie had hen gedwongen zich bij het antwoord, dat een streng verbod inhield, neer te leggen. De medewerking van verschillende internationale organisaties was vaak zeer groot, maar de uitblijvende tekenen'van belangstelling van de zijde der Nederlandse Regering hebben tenslotte veel moeilijkheden gebracht vooral in de persoonlijk overigens prettige samenwerking met de heer Saly Mayer te St. Gallen, vertegenwoordiger van het American Joint Distribution Committee, die ons vaak enorm gesteund heeft; maar uit zijn volkomen gerechtvaardigde verbittering heeft hij o.i. wel eens niet te rechtvaardigen consequenties getrokken, al heeft vooral het bizondere prestige, dat Dr. Visser ’t Hooft ook bij hem genoot, hem vaak van erger teruggehouden. Alhoewel er aan de organisatie zeker veel gehaperd heeft, is er toch door de heer Mayer namens de Joint zeer veel, ook voor onze landgenoten, gedaan.

Drie citaten uit brieven resp. van 17 Juli ’44, 21 Nov. ’44 en 24 Januari ’45 van de heer Mayer aan onze commissie kunnen misschien nog beter dan lange commentaren de belemmerende uitwerking op het hulpwerk van de passiviteit der Regering en de daardoor gekweekte stemming aantonen, vooral als men weet, dat op het doorgeven van dergelijke brieven aan verschillende vooraanstaande instanties en personen in Londen met een bij gevoegd dringend verzoek tenminste door een geste van de belangstelling te doen blijken niet eens antwoord kwam: „Wir finden, dass zwischen der gegenwärtigen Behandlung der Frage über die ungarischen Juden in der Schweizer Presse sowie auch von Seiten der U.S.A. Regierung gegenüber der volstandig passiven Haltung der holländischen Regierung ihrer Nationalen ein ganz gewaltiger Unterschied besteht, hierüber ärgern und kümmern wir uns sehr. Es geschieht für die holländischen Juden sozusagen nichts von Seiten ihrer Regierung”. „Wir empfehlen Ihnen den grössten Teil Ihres Werten von 16 November (een dringend verzoek onzerzijds om hulp voor Bergen-Belsen) nicht an unsre, sondern an der Adresse Ihrer Königlichen Regierung, resp. deren Gesandten in Bern zu richten. Es handelt sich nicht um Staatenlose, sondern um holländische Staatsbürger und für deren Schicksal soll nicht ein Privatmann, sondern die Regierung verantwortlich gemacht werden, was wir uns erlaubten Ihren Gesandten persönlich und direct zu sagen (dit onderhoud was door ons na ontvangst van de eerst geciteerde brief tot stand gebracht, omdat wij, onze onmacht voelend, wilden nagaan of direct contact zonder ons betere resultaten zou hebben; het werd een volledige mislukking). Wir schliessen diese Korrespondenz ....”

,,Er (de door de heer Mayer geraadpleegde directeur van de Joint, Dr. Schwartz) hiesst auch unsre Tactik gut, nur dort Unterstützung