Pakkettenrapport Rode Kruis

n5

verblijdend indirect resultaat van ons hulpwerk gevoeld, toen hij op het eind van de oorlog op een openbare bijeenkomst, welke met de joodse problemen eigenlijk niets te maken had, spontaan zei: „het joodse volk heeft in deze oorlog in mij een vriend gewonnen, die het altijd aan zijn zijde zal vinden”. Na deze christen-geestelijke moge ik in de eerste plaats noemen onze ruim tachtigjarige landgenoot Dr. T. Lewenstein, opperrabijn te Zürich, veertig jaar geleden opper -rabijn te ’s-Gravenhage, die in werkkracht en jeugdige ijver het tegen ons allen kon opnemen, werkelijk voor ons een geestelijk leider in de ware zin des woords was en voortdurend er op uit geweest is om zijn aandeel in de leniging van de nood te geven. Hoe prettig alles had kunnen zijn en hoe groot zich daardoor het hulpwerk had kunnen ontwikkelen, bewijst wel de prima verstandhouding tussen de vertegenwoordigers der Katholieken, Protestanten en Joden, er was geen sprake van een wil tot geforceerde wegwerking van verschillen, er was, zoals we het allen gaarne noemden „een eenheid in verscheidenheid”, welke vooral ook bleek bij de vele samen vervulde spreekbeurten en ons, getuige het ter gelegenheid van de verjaardag van H. M. de Koningin uitgegeven boekje, zelfs wel eens van idealen deed dromen, welke luchtkastelen zijn gebleken.

Aan het doorzettingsvermogen van Dr. Visser ’t Hooft danken wij ook de samenwerking met Jhr. C. Flugi van Aspermont, de vertegenwoordiger bij het Internationale Rode Kruis van de vertegenwoordiger voor Zwitserland van het Comité Londen van het Nederlandse Rode Kruis. Dat het Rode Kruis op meer dan schandelijke wijze in deze oorlog volkomen tekort geschoten is, lag waarlijk niet aan deze hard werkende man, maar aan het feit, dat hij volkomen aan banden gelegd was en te kampen had met alle mogelijke kleinzielige plagerijen. Met de moed der wanhoop heeft hij tegen een bierkaai moeten vechten en bij de volkomen gerechtvaardigde verbittering over het gebrek aan hulp aan de politieke gevangenen, mag zeker niet vergeten worden met hoeveel moeite hij de weinige resultaten heeft weten te bevechten. Onzerzijds stellen wij dankbaar vast, dat wij van het aanvaarden van zijn aanbod, niet ieder apart wat te gaan proberen, maar hem als bemiddelaar ook onze taak bij het Internationale Rode Kruis te laten waarnemen, nooit spijt hebben gehad en dat dit bij het verzenden van levensmiddelen via het Internationale Rode Kruis, dat een ware doolhof van ambtenaren is, van groot belang is gebleken. Wij hebben de indruk gekregen, dat in Londen de heren H. Dentz en A. Melhado en misschien, al bemerkten wij er niets van, ook anderen het hun mogelijke hebben gedaan, maar indien wij dit juist zien, dan was er voor een paar goedwillenden in Londen dus blijkbaar helemaal niets te bereiken. Over het prettige contact namens de Irgoen Olé Holland in Jeruzalem door mevrouw de Leeuw—Gerzon met ons onderhouden, spraken wij reeds.

Direct na de bevrijding van Z. Nederland kwamen wij in briefwisseling met de daar opgerichte Joodse Coördinatie-commissie. Men toonde daar de situatie volkomen te begrijpen, maar het was te laat. Rest nog te vermelden de belangstelling en de wil tot helpen, welke de directie der Philipsfabrieken voor zeer velen der onzen heeft getoond