De verdwijning van Anneke Beekman en Rebecca Meljado, Witboek

heelt onlangs moeten oordelen over hel geval dat een vader het buitenechtelijke kind van zijn dochter vlak na de geboorte heeft gebracht naar een tehuis, dat in het gezin alleen aan hem bekend is, en geweigerd heelt aan de tenslotte tot voogd benoemde burgemeester de schuilplaats van het kind te onthullen. Voor de Rechtbank verklaarde hij cynisch: dat hij nooit had nagegaan hoe het kind verzorgd werd, al zou hij het wel „erg” vinden indien het kind het slecht had. Ons dunkt genoeg om te doen zien, dat ons volk hier op een gevaarlijke weg is.

Van deze gevallen zijn natuurlijk die betrellende oorlogspleegkinderen nog betrekkelijk de minst antipathieke. Hier zal gewoonlijk sterke gehechtheid aan het kind de drijfveer zijn en degenen, tegen wie het misdrijf zich richt, zijn niet de ouders. Toch zijn ook deze gevallen ernstiger, veel ernstiger, dan men bij oppervlakkige beschouwing zou kunnen menen. Het blijft er immers niet bij dat het kind in feite onder ander gezag staat dan de rechter heelt aangewezen. Dit laatste is in een geordende gemeenschap reeds in beginsel onaanvaardbaar, maar er zijn inderdaad gevallen waarin de rechter zelf wellicht na zoveel aarzelen zijn keus heelt bepaald, dat het feit op zichzelf dat die keus niet wordt verwezenlijkt nog niet zo schokkend is. Echter, als gezegd, ook in het gunstigste geval blijft het niet daarbij. Degene die met het wettige gezag is bekleed, zal natuurlijk al het mogelijke doen om het kind in handen te krijgen — dat is zelfs zijn plicht — en dus blijft voor de tegenpartij niet anders over dan het kind te verbergen. Daarmede is men dan ook meteen op een hellend vlak en op een dat steil helt naar een grote diepte. Om te beginnen komt er dan van het motief voor het verbergen, de wens om het kind, waaraan men gehecht is, met zijn liefde te blijven omringen, niets meer terecht. Het kind moet naar elders; de weerbarstige pleegouder zal het hoogstens nu en dan tersluiks kunnen bezoeken. Verder heeft men geen ruime keus van mensen die zich terwille van een ander in een dergelijk avontuur willen steken en zal men dus geen hoge eisen kunnen stellen. Bovendien begaat degene die het kind aldus verstopt waarschijnlijk een misdrijf, degene bij wie het kind wordt verborgen misschien niet en dus komt de eerste min of meer in de macht van de laatste, wat het hem almede niet gemakkelijk zal maken om voor de belangen van het kind met

89