De verdwijning van Anneke Beekman en Rebecca Meljado, Witboek

O.P.K. ging onmiddellijk in beroep.

Op 16 November diende de zaak opnieuw, thans voor het gerechtshof te Amsterdam. De president van het Hof, jhr. mr. v. d. Does de Wiilebois, gaf mej. Van Moorst bij deze gelegenheid een scherpe terechtwijzing over het doen onderduiken van het kind.

—    Weet u wel, dat dit een strafbaar feit is, waarop jaren gevangenisstraf staat? hield hij haar voor.

—    Dat heb ik er voor over!, luidde het uitdagende antwoord van de pleegmoeder.

OPNIEUW ZOEK.

Op 24 November 1948 deed het Hof uitspraak. Het vernietigde de uitspraak van de Rechtbank en droeg de voogdij op aan O.P.K.

De dames Van Moorst gingen daarop bij de Hoge Raad in cassatie. De Hoge Raad verwierp het cassatieberoep op 25 Februari 1949, waarmede O.P.K. dus definitief in het gelijk gesteld werd.

Dezelfde dag, dat de Hoge Raad zijn beslissing nam, vervoegde de recherche zich 's ochtends vroeg aan het huis in de Julianalaan in Hilversum om Anneke te halen.

Het kind bleek evenwel opnieuw verdwenen. Een dag tevoren had men het nog in de omgeving gezien. De dames Van Moorst hadden het blijkbaar beter gevonden niet op de uitspraak van de Hoge Raad te wachten. Anneke Beekman was nergens meer te vinden.

Eindelijk greep de justitie toen in. Drie van de dames Van Moorst werden gearresteerd, verdacht van het onttrekken van het minderjarige kind aan de wettige verzorgsters. De dames verklaarden echter, dat zij niet wisten, waar het meisje gebleven was. Anneke was weggelopen, deelden zij mede....

Na enige weken heeft de justitie de arrestanten toen weer vrij gelaten. Men durfde de zaak blijkbaar niet consequent aan te vatten. Wel bleef men zoeken naar de verblijfplaats van het meisje, maar het schijnt, dat dit onderzoek tot volkomen negatieve resultaten heeft geleid.

BRIEVEN GEWEIGERD. Sindsdien is de Stichting O.P.K. opgeheven. Krachtens nieuwe wetsbepalingen kwamen de bescherme-

68