De verdwijning van Anneke Beekman en Rebecca Meljado, Witboek

logspleegmoeder onder de rook van oi in een klooster in België.

Het lijkt mij moeilijk vol te houden, dat dusdanig gesol te beschouwen valt in bet welbegrepen belang van het kind te zijn geschied. Overigens is er hier on-middellijk plaats voor de vraag, waaraan wij in ons land en waaraan de oorlogspleegkinderen in kwestie wel toe geweest zouden zijn, wanneer in die waarlijk niet zo zeldzame gevallen, waarin oorlogspleegouders en soms ook oorlogspleegkinderen zelf de rechterlijke uitspraak aanvankelijk als een te dragen leed aanvoelden, dwars daar tegen in zouden zijn opgetreden?¹) Daarmee zou het belang dier kinderen geenszins gediend zijn, terwijl een der gelijke toestand natuurlijk in een ordelijke rechtsstaat onduldbaar en ondragelijk ware geweest.

IN HOGE MATE teleurstellend nu is, dat tot dusverre de Aartsbisschop-coadjutor van Utrecht enerzijds volkomen in gebreke is gebleven te doen blijken, dat het zaak is de rechtsorde te eerbiedigen en anderzijds een aan de openbaarheid prijs gegeven verklaring voor zijn rekening heeft genomen, die alle aanleiding tot kritiek oplevert. Ik denk hier aan de, o.m. ook in het Eerste Kamerdebat over deze zaak aangehaalde verklaring, dat „zijdens de Kerk wel aan de pleegouders was uiteengezet, dat zij niet op grond van hun katholieke levensovertuiging de plicht hadden het kind achter te houden, maar dat het anderzijds niet op de weg van de Kerk lag om enige aandrang uit te oefenen tot wijziging van de houding der betrokkenen."

Negatiever en vager kan het al niet. Geen woord, dat er van getuigt, dat degenen, die als geestelijke herders een hoge roeping hebben te vervullen, het op hun weg vonden liggen om de oorlogspleegmoeder van het verdoolde schaap, die bezig was te handelen in strijd met het belang van het kind — de grondslag van de rechterlijke uitspraak — er op te wijzen, de voorkeur zou verdienen zich aan die uitspraak te houden om aldus HET BELANG VAN HET KIND TE DIENEN.

Inmiddels heeft de Aartsbisschop-coadjutor nog meer van zich laten horen en daarbij is hij van kwaad tot erger vervallen.

Immers, in de jongste publicatie van zijn kant is hij de zaken nu geheel op haaar kop gaan stellen.

Hij doet het thans namelijk voorkomen, alsof al het

102