terdamsche Courant op, dat De Gelderlander zich in rare bochten wringt, omdat hij het kind van dertien jaar maar haar eigen keus wil laten volgen. Het is ontstellend om te constateren, dat het niet alleen De Gelderlander is, die zich in rare bochten wringt, maar dat dit blad, blijkens de nu uitgegeven verklaring, van hogerhand geïnspireerd is.
Dat men zich over deze houding in niet-katholieke kringen opwindt, is toch na alles wat er geschied is niet te verwonderen. En wanneer er een ,,rel" komt en wanneer „bevolkingsgroepen van Nederland van elkaar vervreemden", dan komt dat omdat zij die ernstige vergrijpen begaan hebben, beschermd en gesteund worden niet slechts door Rooms-katholieke particulieren, maar ook door Rooms-katholieke kerkelijke instellingen en nu zelfs de steun krijgen van de hoogste kerkelijke autoriteit. Een verzoenender en begrijpender houding had de rel kunnen voorkomen.
Uit „Vrij Nederland" dd. 3 April 1954.
GESCHONDEN RECHTSORDE De zaak-Anneke Beekman en de Aartsbisschop-coadjutor.
„Zowel buiten als ook binnen 's lands vergaderzaal (waar men overigens van de zijde van de fractie van de P.v.d.A. door stilzwijgen in bedenkelijk verzuim was), is uiting gegeven aan de onrust, veroorzaakt tengevolge van de onttrekking van de net 13-jarige ANNEKE BEEKMAN aan de over haar gestelde voogdij. Hier en daar is wel getracht het geval te vergoelijken.
Nu komt het er m.i. op aan allereerst, los van alle sentimenten, die somwijlen enige waandenkbeelden deden ontstaan, het gebeurde in het juiste licht van de nuchtere werkelijkheid te stellen. Deze dan is, dat de rechter, die bij het nemen zijner beslissing uiteindelijk bovenal het belang van de minderjarige tot richtsnoer heelt te nemen, vanwege dat belang zijn uitspraak omtrent de toewijzing der voogdij heelt gedaan.
Dit staat onomstotelijk vast en is uitgangspunt van de even trieste als ten slotte beschamende geschiedenis, die zich daarna heelt algespeeld. Deze komt dan hierop neer, dat er tot eigenmachtige handelingen in strijd met de rechterlijke beslissing is overgegaan en daarbij het meisje tot object dier handelingen is gemaakt: onderduiken, uiteindelijk te zamen met de oor-
101