Levensgang, eerste deel

53

maatschappij, in alle lagen, alle klassen. Wij vechten voor vernieling van 't menschelijk leven, waar dit tot onheil strekt aan de vrijheid van anderen. Alles wat vóór gezag, vóór belemmering van persoonlijke vrijheid is, wordt onze prooi. De samenleving van nu wordt gestut door 't beginsel van gezag, wordt gestut door de meerderheid, wordt gestut door 't bloedige, beestachtige beginsel van 't recht der sterken op de zwakken. Alle maatschappelijke toestanden, zeden en gebruiken van heden, beantwoorden aan oneindige reeksen kleine en groote vormen van traditie en onderwerping uit 't verleden. Zoo willen wij ook vernietiging van den bindenden vorm der huwelijksmoraal, waar er sprake is van veelwijverij en veelmannerij. Elke man en elke vrouw moet vrij zijn in de keuze, en de natuur zelve leert ons in de gansche verscheidenheid van haar bouw en verschijnselen, dat één man op méér dan één vrouw, en één vrouw op méér dan één man verliefd kan, ja moét zijn, als ze eerlijk willen wezen. De huichelaars die de wereld van argeloozen zand in de oogen strooien, vunzige blaaskaken, leuterend over huwelijkstrouw, dient men 't minst uit 't oog te verliezen. Allerlei vuile afwijkingen in 't geslachtsleven berusten juist op een onnatuurlijke beperking of tegengaan van 'n overigens reine natuurdrift. De monogamie is 'n onbestaanbaarheid, 'n hersenschim. Wij allen komen in aanraking met verschillende vrouwen, de vrouwen met mannen. Leest tijdens dien vormelijken omgang hun gedachten, hun diepste begeerten. Rukt af hun masker van straks, scheurt uiteen hun kuisch gefemel, hun oogen-wakende zede-tucht, belach 't lurkend gezuig op den duim hunner onschuld, en hun gematigde zinnedrift. De grootste geniën van 't menschdom waren ook meteen de ergste polygamisten. En ook zonder dit feit, — laten wij elkaar niet bedotten; laten wij ons bakkes niet verbergen achter de maskers die we de bourgeoisie hebben afgerukt; laten wij ons niet opnieuw het gezicht met valsche tinten beschminken, elkaar foei-leelijke, beschilderde moraal-tronies toonen. De verandering van keus in 't geslachtsleven is even noodzakelijk als elke vervorming in de natuur. _Zij die trouw zweren aan één vrouw, handelen als gekken, begrijpen de diepe wisselwerking niet tusschen de natuur hunner begeerte en de begeerte hunner natuur !1 .. Ze zijn huichelaars als de rest!

Plotseling daverde hevig tumult op; 'n groepje verwoede mannen, bleek, met nijdig verwrongen gezichtskreukels, drongen schreeuwend op, door elkaar krijschend:

— Je liegt kerel!

— Laagheid, smeerlapperij!... godverdomme !

— Jij bint zelf 'n afgeluizigde huichelaar!

In hevige woede uitgebeten, knetterden de vloeken tegen elkaar op.

In 'n oogwenk stónd alles in 't zaaltje; dreigend gekijk van aanhangers, nog dreigender van tegenstanders.

Uit 'n groepje 'n dikke kerel, met ronde kin, gegroezelden bakkebaard, terugstootend door zenuwgetrek van z'n zwart-dottige,