Levensgang, eerste deel

V

rekening houdt met maatschappelijke partijdigheid, omdat het leven boven de partijen staat, dies ook de ware kunst.

Er zijn hoofdstukken in Levensgang die tot het mooiste behooren dat in onze taal geschreven is. Levensgang heeft eigenschappen van den eersten rang — want wie zóó een geweldig stuk leven in zich omdraagt en het vermag te uiten met zooveel overtuigende kracht, zooveel zin voor kompositie en koloriet, zoo iemand kan bewondering eischen, die recht doet aan de prachtige kwaliteit van een hoog-eerlijk kunstwerk.... Het tooneel bij Juwelier Bresser is een meesterstuk van breed-epischen verhaal-trant.... De samenstelling van Eva Bresser met den armen Hols zoekt in onze literatuur haar wedergade wat innige gevoeligheid betreft, en in 't algemeen bewonderen wij de machtige koloristische eigenschappen van dit kunstwerk.

Het is groote kunst.

Arie van Veen in Rotterdamsch Weekblad.

Eenig gepenseeld die parvenu-klieken. De uitbeelding van Bresser een juweel. De chabbes ten huize van Bresser een standaardstuk. Sak, ״pietj e-rech-uit", de arme alles uitflappende neef zal worden in onze literatuur een de jaren trotseerende figuur.

Evolutie.

Levensgang schenkt 'n schat van kerngezonde socialistische denkbeelden .... kan niet te veel in arbeidershanden komen. Het is een door en door realistische roman. Prachtige brokstukken zijn verder in deze roman .... Eenig mooi beschreven. Hols vertwijfeling van zijn heen en weer geslingerd worden van anarchist naar socialist.

J. K. in Volksblad voor Zaan en Omstreken.

____Waar uit dezen eersten roman ons de verblijdende gebeurtenis

tegenschittert, dat hier is geboren de voorlooper van een literatuur die de meedoogenlooze waarheid en felheid van het naturalisme paart aan het teederste idealisme dat ooit heeft getrild in jeugdige toekomstdroom. En nu is het juist het mooiste in dit boek dat de schrijver, na te zijn afgedaald in de diepste diepten van men-schelijke dierlijkheid, na ons de depravatie van de bourgeoisie en het proletariaat te hebben doen zien in al haar afgrijselijkheid, dat diezelfde schrijver de schildering van de liefde tusschen Hein en Eva geheel in de zacht-teere kleuren van het reinste zielsverlangen heeft weten te houden.

M. in Het Volksblad.

In de volste beteekenis van het woord geeft dit boek een levensbeeld, niet vermooid of 'n beetje idyllisch voorgesteld, neen zoo uit het leven genomen van den arme, den ons nog zoo weinig bekenden proletariër. Dit boek is als 't ware een aanklacht....