Levensgang, eerste deel

184

— Maar i k maak me niet kwaat, i k bin doodsbedaard, as 'k maar zerre mag wat me op me hart leg,... ik heef géén kippekure ... noggg!... ik zal géén önvertoore woord zerre... en ik kom doch op veur de werksman, om as zuilie geen te-mijes *) d'r op nahouwe Lè—wié ... vesta—aan ? .. . zuilie hebbe genógt an haarlie vrou en kindere!

Een zwager, ontdaan, weerde af de partijen.

— Chema-benie ¹), maak jelui geen kasjkenaades ⁸) ... nêgaa!

Bresser was doodsbleek geworden, z'n gezicht stond in gewrongen

woede naar Sak gekeerd. Dat hooren dreigen van z'n neefs stem zoo vlak bij Suus, over z'n temijes, maakte 'm razend van angst, deed z'n stand-voetstuk schudden, maakte 'm klein in éen sekonde, brak z'n praats, temde z'n branie-toon.

— Late we nou maar over wat anders prate, — zei ie schuchter-zacht.

Sak voelde de zwenking, en uit meelij met Suus zweeg ie, klaar toch om, zoodra Bresser weer begon, 'm op z'n nummer te zetten. Bleek-bedeesderig kalm draaide Bresser zich tot den jongeheer Lozij, en vroeg 'm of ie niet 'n goed boek over hie-gieéénie van kindere voor 'm had. Stil, geaifekteerd, zoodat Bresser met z'n hand aan z'n oor, moest buigen naar den mond van Lozij Jr., antwoordde de med. stud., dat ie ״ongetwijfild hem zulk ien werk kónn liejne." Alles werd den med. stud. gevraagd, die, pas op de akademie, voor zijn kring al meer wist dan 'n professor. Sak, die al lang weer goed was, en behoefte had aan lachen, begon weer met z'n eigenwijs ge-nógg en geduw, zich lollig gooiend op 'n vreemd woord dat ie niet kende.

— Hie-genie ? ?... wat is dat veur è béésss??

— Gesondheijdsliejr, — kuchte nu, met 'n kleurtje op z'n magere kaken, luid-deftig de jonge Lozij, onder bewonderend-dwepend aan-gekijk van z'n vader, die zacht-werktuigelijk de vertaling van 't woord nazei.

— Wat is da-at ?... om gezönt te worre ?... narrichkat!... ze worre tóch grooth, nógg!... mijn jongste van vier eet an-è donderdagavend drie borde chnèrt en me oüste van ach eet 'r vier... enne... en dan gaane ze na bed en dan wedde ze wie 't meeste chtinkers late ken!... noggg! — Luid lachte Sak, alleen, z'n rotmond bevend vooruitgestoken. In éen adem ging ie voort:

— Jaa, die dokters binne me wij-choochems *)... d'r wazze nooit zooveel zieke as vandaag-de-dag!... hóe meer dokters hoe meer zieke!... zal 'k verrèkke as 't waar is!... weut u wat me vaderza-leger altijd gezeg hét?... niet, Léwie ?... toe jij nog niet zoo gróotch ge wees bin as nouh, en toe je nog bij ons gekomme bin... toe hèt ie altijd gezeg: 't spreekwoord zeg è waar woord: asje 'n huis koop, koop

^1 1) Maitressen. *) Portugeesch joodsch: in dien zin: god-nog-en-toe .. .