Levensgang, eerste deel

i6i

gojsje arme advokaat, van rijke komaf, alleen om den naam. Dat vond ie liederlijk. Met zóóiets moest zijn Eva nooit 't hart hebben bij 'm te komen. Er waren net zoo goed joodsche advokaten te krijgen, en mèt centen nog erbij. Waarom 'n nakkedikker? ')

In z'n gespitste natuur, hijgend naar stand-verhooging, maar toch kliekjood, begreep ie de daad van Lozij als schande. Hij, klokvrij, bleef jood, vol bereddering in de bres spingend voor al wat óók jood was, als 't z'n duiten maar niet moest kosten. Zelf wist ie, dat ie gojgoomer ²) was, maar toch niet een die 'r mee te koop liep, en dan nog meer uit gemakzucht dan uit overtuiging. Maar plots voelde ie dat Lozij maar zelf moest weten wat ie deed. Hij wou nagaan waarom hij niet méér thuis bleef; opzoeken wou ie, waarom ie niet zóo meer genoot in z'n kring waar ie alles toch bezat. Was ie niet, na dolle moeite, eindelijk lid geworden van Artis, z'n grootste eer, en hadden z'r niet 'n feestavond van zullen maken als juist toen niet z'n jongste ventje kwam te sterven? Hij lid, en Lozij gedeballoteerd! In jaren had ie zoo'n geluk, zoo'n nekome ³) niet gehad !.. . En was ie niet lid van 't Park, en had ie niet 'n orkest bij zich thuis? Z'n Herman, viool bij Cramer, z'n Manuel klarinet, en z'n dochters piano? En ging ie alles goed na, dan stuitte ie op Eva en z'n vrouw, — twee handen op éen buik, in alles 't eens tégen 'm, altijd tégen 'm. 't Scherpst raakte 'm Eva in stand-trots en in kritiek op verteringen, waar hij keef en schold als zij iets extra uitgaven. Wat 'n herrie had Eva niet gemaakt, toen ineens nog twee papegaaien in huis kwamen; en de prachtklok die ze bijna stuk wou gooien. Maar de reuze-stereoskoop met platen, die hij meegebracht had, vonden ze toch allemaal mooi. Alleen maar de platen van de heele wereld, platen van alle opera's, met zwam-lichies er achter, en alles uit Amerika, met kleuren alsof je 'r zoo lévend voor stond. Toen waren zij toch eens gebluft, Suus en Eef. En waarom vervloekten ze nu weer z'n drie monster-speeldozen, die ie had thuis gestuurd, en 't groote tooneel voor de kinderen, en die russische horlogetjes voor haar, en die pracht-kachetringen met malakiet en paarlen, en haar oorbellen, zevenkaraats pandelokken? Wel voelde ook hij, dat ie te veel kocht; z'n hartstocht maakte 'm bang, wild. Nou pas weer had ie 'n tweede fabriekje er bij gekocht, dat slecht bezet was, en 't huishouên eischte eiken dag meer leergeld voor meisjes en jongens, allemaal privaatlessen. Zou ie maar niet stoppen met hun fransche en duitsche meesters, en zou ie maar die fransche goevernante niet wegdoen? Maar dat kon niet in zijn stand. En toch brak angst in 'm uit, als ie aan al die uitgaven dacht. Waarom moést Herman leeren bij Cramer?... drie pop per les, 'n bagatel,... en waarom Manuel klarinet bij Seevik?... en waarom