Letterkundig leven, deel 2

I98 WINTERKONINKJE.

langen slechts "mooie" gevoelens, "edele" gedachten, en vooral "sympathieke" karakters.

Herderskout is uit de mode, maar zoo een verzoete-lijkt elegietje kan toch nog schalksche gevolgen hebben voor den durvenden romanschrijver, als hij maar speculeert op de traanklier en de lachspier weet te kittelen. — O! er wordt dapper op los gelezen in de dikke boeken van afgrijselijke valsche gevoeligheid a la Corelli.

En zeg er eens wat kwaads van? Want hoe "edel" en "sympathiek" worden daar de mooie gedachtetjes en gevoelentjes rondgekeild! De paraphraseering is het halve werk. En nu luste het u slechts te zeggen dat het dolligheid lijkt deze boeken te lezen en de woeste kreten van "mooie" gevoelentjes zoekende menschen over-stormen u! Hyperbool natuurlijk! Bezadigd hyperbool! Want een fatsoenlijk mensch schreeuwt nooit, zelfs niet als een kikker in zijn bord soep springt, terwijl hij picnict in kwijnende romantiek-literatuur! Nu komt de boeman-criticus en neemt het "kunstwerk" è. la Corelli onderhanden! Naardien hij bewijzen kan waarom geen regel er van deugt, spreekt hij zich uit! Snood misdrijf! Hij zegt scherp, afbrekend, ontledend, genadeloos, maar eerlijk en innig bewogen door afschuw voor al dat valsche gedoe: werp dit van uf .Want al dat speculeeren op brave, mooie, edele, gedachtetjes en gevoelens heeft niets met kunst te maken en ge hoort het gemor: „Jasses! die kerel kan nou niets heel laten. Zeg Mien, herinner je, dat beelderige boek, waarin Annie zoo sympathiek afstand

doet van Henri, als ze bemerkt____je weet wel!----

en herinner je dat andere boek met dien dominé, nee

maar.... en dat jonge meisje____ die beelderige

scène, snoezig met haar op het bal. Nou verbeeld je, dat noemt die "verslaggever" van die krant nou een prul! Verbeeld jel" Ja, lieve Mevrouw Mien, Trien, Sien, dat noemt zoo een verslaggever nou een prul! Een