Letterkundig leven, deel 2

LANDLOOPERIJ. 179

s

״Maar ik zweer je, meheer....

Dus die fok laat je af, zoolang je nog niet van de blinde-bedeeling wil trekke. Maar ik zweer je, meheer .... van jouw heele gezicht, zoo as je daar zit, zien 'k niks as zoo'n waas, as zoo'n vlek, en wat mijn anbe-

trof, kon net zoo goed je zuster d'r zitte____Ja, 't is

toch wat, op mijn jonge jare, as je voor 'n vrouw met vier van die hummels de kost op mot hale....

Dan mot je bootwerker weze, en dan op zoo'n schip, an die luike met losse en laaië, dat je die ertsbak niet an ken zien komme.... Die eerste dag al had 'k 'm zóó vaak tege me lijf op gehad, da' me poote kapot ware. Vier dage heb 'k plat op 'n stoel en 'n stoof thuis motte zitte. Dan slingert zoo'n wee'geld wel an! En toe' 'k die andere morge met me stijve beene weer an boord ben geënterd, zwaait me pardoes die takel tege me rug op, en slaan 'k zóó deur 't luik in de ruime, da'k hardstikkedood had gevalle, as 'k niet in zoo'n hoop baalzakke te pal was gekomme.... Nou, dat liep toe met 'n verstuikte schoer af, — me rechter vlerk d'r lam bij. Maar 'k zeg: stik! vóór 'k te pletter slaan, wil 'k jullie vast groete.... 'k Had die kras an kanne

vliege, zoo'n sloeber,____ die zei da'k vet was____

'k Zou nóg kenne grimme, man, as 'k er an denk hè, vuile gazzers!

Affijn.... weet ik nog wat 'k allegaar uit heb gedacht, om an zoo'n a.k.e.l.i.g. kossie te komme, voor me wijf en de jonges. En die Riekie, die ploetert maar deur om dat ongelukkige boeltje heel en knappies te houwe....

'n End in de nacht man, van naaie en prutse voor

zoo'n hok vol met kinders____'n Iedereen mag gerust

komme kijke____want wél staat er niet véél meer,

maar glimme en blinke____as bij de keizer! En

die kleine knulle ziene d'r uit,____wolke.... je zou

d'r in bijte,____ of ze alle dag paardevleesch met

eieresaus krijge,.... en brandschoon, hoor, knap,