Letterkundig leven, deel 2

164 DB ONGEWETEN DINGEN.

door het ondergaan der levens-gloeiïngen, is haar zién geheel oorspronkelijk, vanuit k&ar wezen. Misschien doet zij wel eens met haar figuren, iets wat Balzac op zijn beurt weer Stendhal verweet, dat deze n.1., bij het schetsen van sommige persoonlijkheden, den stoffelij-ken kant van een schepsel te veel over het hoofd kijkt.

Doch haar geldt dan óók tegelijkertijd de soort van lof die Balzac La Chartreuse de Parme schenkt, al is blijkens haar innerlijken aard, Ina Boudier's werk niet te rangschikken in de tweede afdeeling, waaronder Balzac Stendhal's arbeid plaatst, de literatuur der gedachte, die de wankele droomerijen der denkende menschen uitschakelt, op het bewegelijke en bondige, op de pittige plastiek van het tastbare is aangewezen, wijl mevr. Boudier's werk juist thuis hoort in de derde afdeeling, waarin zich Balzac zelf plaatst, in de literatuur van het eclektisme, zij het dan ook bij haar in ontzaggelijk veel beperkter mate van toepassing dan bij den Franschen meester; een literatuur-vorm die door de handeling beschouwingen vlecht, de mensche-lijke karakter-doorgronding met het drama wil vereenigen; die in den roman het beeld, de schildering en den dialoog laat saamwerken met ode en tragedie. Ook Ina Boudier-Bakker bezit als doordringend psychologe een eersterangs talent. Dit talent komt telkens uit in de fijnste zinnetjes, vol teedere echtheid en levens-waarheid. Van haar menschen ontgaat haar geen enkele gewaarwordings-wending, zij ontscheurt ze alles en doorzeeft ze tegelijk met haar analyse. Soms is er een onthutsende scherpte en wrangheid in haar ontledend woord en een fijne kantigheid in aanduidende adjectieven, die haar eigen gemoeds-bewe-gingen in een bepaald spoor dringen. Want het mislukte, chagrijnige leven geeft zij éven-goed weer, als het broze en beklagenswaardige. Hoe buitengewoon hef schetst zij het kinderzieltje Jopie niet, in verhouding tot haar pop Mats. De diepe en schertsende