Letterkundig leven, deel 2

160 DB ONGEWETEN DINGEN.

•doodgraver, als hij over het leven hiernamaals peist, terwijl hij bij benadering de lijken van het slagveld telt. Haha, laten wij trotsch wezen in onze godzalige twintigste eeuw, rijp te zijn voor zooveel modder, zooveel vuur en zooveel moordtechniek, en laten wij schimpen op de Xerxesiaansche barbaren, die hun

oorlogsgruwelen bedreven,____ gelukkig vijfhonderd

jaar.... vóór Christus. Wat kunnen wij kunstenaars anders doen dan in den maanglans staren en onder den zilveren damp van den nachthemel, droomen van broederlijker en menschelijker tijden? In 's hemels naam, kunnen wij helpen, dat wij schrijvers zijn? Haha____er zijn nu eenmaal honden die nimmer naar een naam luisteren, nietwaar helden van huis-met-bel-étage, van tuin, salon, kantoor, die langzamerhand van publieke bekendheden, publieke vermakelijkheden worden?

In 's hemels naam, kan mevr. Boudier—Bakker het helpen, dat zij een groot letterkundig talent is en dat zij niet schrijft over den oorlog? Flaubert leerde, met de striemende strengheid van een geeselmonnik: geef je persoonlijk gevoelen nooit in je werk. Doch hoor eens dezen kluizenaar zich luchten tegelijkertijd buiten zijn werk. ״Comme je m'ennuie, comme je suis las! Les feuilles tombent, j'entends le glas d'une cloche, le vent est doux, énervant. J'ai des envies de m'en aller au bout du monde, c'est-è.-dire vers vous, de reposer ma pauvre tête endolorie sur votre coeur, et y mourir."

Hierop volgden klachten, smartelijke zuchten en afpijnigende bekentenissen. Weer riep hij uit: ״Comme c'est mal arrangé, le monde! A quoi bon la laideur, la souffrance, la tristesse? Pourquoi töus nos rèves

impuissants? Pourquoi tout?____ ó. présent je suis

rompu."

Juist, mijn lieve verontwaardigden, mijn verrukkelijke idealistische schimpers.....״comme c'est mal