De Jordaan

458

en geprikkeld wist hij zich om haar verzet, maar tegelijk diep ontroerd om zóóveel zich-zelf-opofferende moederlijke heldhaftigheid, in den grootsten levens-eenvoud gegeven.

— Hou je dan in ieder geval heel, héél kalm. —

— Dét belauf ikke ufes, j ... dokter!____ zei Neel

milder van stem bij zijn weggaan.

Een maand later was de dokter weer even ingeloopen, nadat hij zich door Stijn vóór dien tijd had laten inlichten. Neel zag er veel opgewekter uit. Ze keek klaar en rustig uit de dartele oogen,

— As 'n beir!____de klaène,----dokter;.... wees

ze naar de wieg, zonder de geringste zinspeling op haar daad,

Zij had geen oogpijn meer en geen duizeligheid. De dokter zei het nu zelf.....een beetje gebluft:

— Voor blind worden bestaat geen gevaar meer. — Om de twee uur nam ze het gulzige smakkertje tegen haar zware borst. Vooral 's nachts, in de stilte, als zij en de kleine alléén wakker waren, zijn klopkopje tegen haar lichaam opgloeide, voelde ze zich één leven met haar voedsel-inslurpend kind. Diep in zichzelf, zonder haar daad zelfs een oogenblik te keuren als iets heldhaftigs, zegende ze alleen de ingeving, dat ze niet voor de dreiging van het blind-worden was bezweken. —