De Jordaan

440

heen van menschen van wie ze veel hield. Mientje moest helpen, nu Nel was weggeroepen naar haar snoepwinkeltje. Mientje,... fluisterde ze naar de vroedvrouw,.... en moeder Scheendert moest alleen voor de kindertjes blijven in het keukentje.

Toen de vroedvrouw het kind van kruintje tot hieltjes met zoete olie had ingewreven, en met brandewijn, lauw water en zeep afgespoeld, het heele spartelende lijfje en krijtende kopje, zocht, zoodra het wicht in het oude wiegje van Hannes je lei, haar vrij gekomen hand al naar den gulden, op de tafel bij het koffieblaadje, vooruit reeds door Neel daar neergelegd.

De dokter had last gegeven dat, mocht er onverhoed iets gebeuren, hij onmiddellijk geroepen moest worden. Ook de vroedvrouw wou waarschuwende woorden, als het noodig bleek,.... zei ze deftiglijk bij het vertrek. Neel vond het wel jammer dat ze dit jaar juist geen geld had voor een baker. Ze moest nu alles zelf beredderen, al werd ze ook geholpen door Lien en Mientje en al wiesch haar de vroedvrouw de eerste dagen.

Den volgenden dag drong de visite van allen kant aan. Al de buurvrouwen, familie en kennissen brachten wat mee. Poeder-chocolade, eieren, koffie, suiker.

____Maar er mocht nog niet te luid en te lang gekakeld

worden. Een vrouwtje, met puisterig gezichtje en uitslag op de kin, meende dat Neel er door een engel was heengebeurd. Een andere, met een drogen, harden hoest en een zware verkoudheid, die ze snuiverig-rumoerig in het kamertje ontlaadde, vond het kind al ״spreikend", Mooie Karei____

— Dèt straumt je gauw uyt je hért!.... viel Matje Scheefduim scherp bij.

— Netuurelijk, omdèt maèn kroantje altaus deur.... aupe stoat.

Buurvrouw, boven Ruigpoot, aan den overkant van