De Jordaan

423

die telkens heftiger losscheurden. Ze was niet en nooit vreesachtig, maar zóó een pijn, alsof een mes óm-en-óm-keerend, door haar ingewanden heen gesneden werd, bracht haar toch geheel van streek.

— Om fèn je trèmeletoan te roake!.... kermde ze.

Lien lei heete doeken en lappen met eau de cologne op haar pijn-zij, maar niets hielp. Stijn ging haast-je-rep-je, naar de vroedvrouw die kregelig antwoordde dat ze wel komen zou,.... vanmiddag. Ze kende de over-nerveuze gejaagdheid van de zwangere volksvrouwtjes, altijd met datums in den knoei. Ze verafschuwde die zenuw-drukke bereddering. Maar toen ze 's middags kwam inloopen en het smal-weggezonken, in noodzweet verklamd pijngezicht van Neel Burk zag, en haar onderzocht, keek de vrouw bedenkelijk. De dokter moest dadelijk geroepen worden, adviseerde ze sneu. 's Avonds liep dokter in. Neel kermde van het wee, op haar vunze bedstee in het donker. Dokter, een rustig man, met zacht-welluidende stem, die met zijn geluid al angsten stillen kon in een zenuwachtig patiënt, beval, dat ze onmiddellijk rust moest nemen. Ze had zich de laatste maanden té hevig ingespannen. Ze was opgejaagd, huilerig, om alles verdrietig en getroffen en van een naargeestige zenuw-zwakte; ze voelde vage vrees, benauwenis, drukking op al haar leden en een brandende pijn in rug en lendenen. Den volgenden dag zou hij haar heelemaal onderzoeken. Neel sleepte den nacht aan den dag zonder een oog toe te doen en walgend van haar eigen kwalijk riekend zweet. Ze lag te gloeien in een klapperende koorts; zij steunde en kermde verdekt, om de kinderen niet te wekken, onder de dekens. Haar gedachten werden soms overmeesterd door een zinneloozen angst. Als ze eens door den trap van Stijn zóó gekrenkt was, dat ze het leven er bij zou laten?____Den volgenden dag