De Jordaan

422

een gebakken vischje in zijn handen aflikkend bij de vinnen.

— Die 't traufe uytgefonde hep sèl nog 't mik-mèk kraège!.... schoot een vrouw uit, met een groote-woorden-verhappenden mond,.... dèt laupt weir aufer de keirels!

— Nétte liefde____

— Feur vèaf stuyfers!

Allerlei duistere toespelingen op het buren-gekijf werden met nijd en drift-klanken er uitgegooid, terwijl twee wijven, in den hurrie-stoet gezellig opgedrukt, elkaar knussigheidjes van het huishouden vertelden ....

— Nie?.... jèmmer dèt Rauje Steife in se nummer is gefèlle.... nou leit de heile woater- en turfsoak

Neel, door het gekrijt opgejaagd, kwam even buiten, op het stoepje luisteren naar het krakeel, dat het donkere trap-portaaltje uit-ruziede, toen juist Stijn, met een somber gezicht, bijtend op zijn snor, aankwam in zijn tragen, Jordaanschen wieg-gang.

— Ploeg-werk hep of!.... zei hij somber ....

Neel schrok, voelde haar hart even stilstaan. —

II

Tien dagen na het sombere woord van Stijn, was de ellende over Neel gekomen. In rauwe, wondende hardheid had de mededeeling van Burk's werkloosheid haar neergeslagen.

— Mot dèt juyst nou,____ nou?.,.. kermde ze

inwendig.

Ze had plotseling verschrikkelijke snijdende krampen gekregen. Een vroegtijdiger bevalling dacht ze, waarbij ze het loodje zou leggen. Heel haar dik-ge-drongen lijf verwrong onder de folterende krampvlagen,