De Jordaan

ACHTSTE HOOFDSTUK.

Den volgenden morgen was Lien, bezorgd voor tante Neel, al om zeven uur het winkeltje ingestapt. Ze keek beteuterd op haar neus toen ze Neel, ingebogen voor het petroleum-stel, in het keukentje zag staan, water voor koffie opzettend. Neel had goed geslapen, al wist ze naar gedroomd te hebben van een bruid op het stadhuis bevallen. Heel alleen in de kleine bedstee, zonder het groote woelige lijf van Stijn,.... ze had wel willen blijven liggen tot de andere week. Maar de porder verkoos haar nou eens verschrikkelijk te doen onstellen met zijn deurgeborik. Toen was ze zonder bedenken het broeische bed uitgeworsteld. De pijn leek veel

gezakt. Alleen de drijver op haar neus.....ajakkes, wat

deed die nog zeer. Toch zou ze niet naar het ״kliniekie" gaan. Voor zoo een „baggetel". —

In de achterkamer op den grond, vlak voor de bedjes der kinderen, snorkte Stijn met vreeselijk zaag-geluid, in dezelfde kruishouding van den vorigen avond. Hij was nog niet door zijn roes heengeslapen. Dat wist Neel. Zoo een dronken varken,.... schold ze in zichzelf. —

— Es 'n beist laat tie te kreune......Lien?.... moal

jei efïe 'n beitje koffie!____en plèk 'n turrefie in de

kèchel!....