De Jordaan

4־3

Prinsengracht naar vóór springend. Tegen het zig-zag wijken en opdringen van puitjes, den krom-hoekigen wallenkant volgend, schoot de vrachtschuiten-vloot haar smijige volheid van stoffeering uit, haar getouw en mastwerk, puntig en slank vóór de, in de dwarste snijdende grachtbruggen, in de lucht fijn-lijnig afge-piekt. De golf-vormen, hoeken en bochten der schuiten, pasten zich de verspringende bochtigheid van de Prinsengracht-krommingen in. Onder de brugpoorten, oud-modelsch, schoot in de verte de zon een flikkerend kabbel-golfspel, een sprankeling van zilveren vlammetjes; opende inkijkjes en doordampte verschietjes op al meer schuit-koppen en woeliger vervoer van Brouwersgracht en Haarlemmer-sluizen. Zacht bel-geklingel van booten onder brugbogen doorzoevend, klonk zangerig tusschen het ruchtige gedraaf en verkeers-gewemel. Paardjes met goud- en groen-wollig dek, langs den wallenkant onder de bezonde boomen, plasten met de fijne pooten in het wadende licht, en van weerskanten der Prinsengracht gloeide en zeisde de zon een schampvuur, als er afketst van lans-pieken en bajonetten. Cierlijnig ingebogen, hoog-en laag-afgelijnde geveltjes van Lelie- en Bloemgrachthuizen, smal-dicht opéén gebouwd, brandden hun rooden en cement-gelen baksteen tegen de paars-verhitte lucht-blakering, en in de razernij van het uitkokende zomerlicht, danste en gloeide het goud van de wasemende hette alom, rond menschen in zwoeg, in gang, over vensterruiten en oude bruggen; onder boomen, op hooge vrachtwagens; schoot het uit, op trams, fietsen en karren; joeg het over de jakkering en jacht van het krioelerig volksbuurten-verkeer, als een laaiing van onstuimig leven. Het Amster-damsche zang-geroep van venters zong óp uit alle straten. Van luifels, blanke plinten en zonnescher-