De Jordaan

330

— Wèt 'n vent!____zong het in haar. Zoo rap, zoo

kwiek, zoo los en een-en-al leven.... Maar Barend ook; Barend óók, drong ze zich wroegend-zelfver-wijtend op. —

Ze zouden nog even de Prinsengracht afkuieren, werd besloten in strijderig stemmen-gewirwar. Op den Noordermarkt-hoek stonden venters met groentekarren te schreeuwen, elkaar óp te drijven, worstelend met hitte en concurrenten. Boven allen uit schreeuwde een:

— Twei komkommers feur vaaf sint!.... Neim-

mei,.... gèppe mèg je.... as ikke je moar niet snèp____

de duür-tè!.... de duür-tè!

Een goud-belaaide strooienhoed omschaduwde zijn zweetend hoofd. Aan de overzij joeg een concurrent zijn stem door de woeling van menschen, overschreeuwde het gedrang, riep met een kermisHdrift in zijn aanprijzing:

— Reuzegraut!.... reïizegraut! .... ik geif d'r drie feur 'n stuyfer.... drie.... drie!

De goudgele komkommers brandden gloed in de lichtende ruimite. De concurrenten bevochten elkaar met al wilder vent-geroep. Hoorde hij goed? Riep zijn buurman daar drie voor een stuiver?.... God alle-minse...hij maakt de heele boel dood.

— Nou geif ik se feur drie mit 'n tèkkie toe .... drie ..

drie____ drié!.... de duür-tè .... de duürtè!----

Gein reige, gein woater .... gein lucht----de wèrrnte

freit de minse op.... drie!.... drie mit 'n tèkkie! Hij gilde, schreeuwde....

Zoo'n pester! .... vervloekte hij den ander aan d'over-kant. De menschen grabbelden in zijn komkonwner-kar, en bij iederen koop plukte hij onder uit een mand, een takje dragon.

— Drie bei maan buurmèn.... hiér.....drie mit 'n

tèkkie____ruykende flier ....