De Jordaan

289

— Nou.... kaak nou!.... ikke .... nie? .... ikke bin

deur me suypie____ Hèrtjesdèg nie?.... Wou je dèt

ik werreke gong?..... Ikke?.... wèrreke?.... doar

goa je daud fèn.... Dèn neimp.... dèn.... neimp je

bloedaage waaf 'n nufe keirel____ en dèn bi jèi....

jèi.... saan spoarepot geweist!.... An-tne .... nooit-nie.... meister....

Karei lachte om die koele redenatie en de meiden beschimpten zijn dronken asem.

— Wèrreke? .... Meister?.... ikke f'rsuyp me hemp

feur 'n stoppertje____dèt is fèst!---- Enne.... enne

ikke bin.... ikke bin d'r nie nepaüleon.... as ikke

op de baüxn bin____f'rpreifel ikke de tien gebauje____

fèn.... fèn de kèstelaan!....

Er schokten nu schelle lach-gilletjes door zijn heesche en overslaande vertel-stem en in zijn waterige oogen vonkte even een guitig lichtje. Hij waggelde telkens op Kareis lijf, die den kerel zacht van zich afduwde----

— Sie je,.... hield hij vast,.... Eirste gebod,

eirste .... 't heile eirste.... He je____je.... hep ....

je noaste lief as je kloare'tje mi suyker.... sie je.... dèt is nou 't eirste .... 't eirste gebod!

Even wurmde hij aan zijn pet en trok het bleekrood Leger-des-Heils-lint mee!

— 't Tweide,.... lachte hij weer voor zich zelf, de oogjes verzwaard-schalkerig toeknijpend als een kind dat iets wegmoffelt vlak vóór je neus,..., je.... je selt 'n anders.... anders gloasje.... nie begeire.... 't tweide.... dèt is 't tweide gebod! —

Hij hikte en lachte als een bedronken jongetje.

— Derde gebod!.... je sèl nie____de beine neime

beine____de beine.... sonder je spieje____uyt te____

te____telle____op de rènd____

Hij hikte, lachte en waggelde.

Karei stond op; keek nog even naar Zwarte Peet,

De Jordaan xg