De Jordaan

288

Lorretje Pek, den kastelein, een goede kennis van Karei.

— Wèt hep j'r mèi?.... lachte dronken-zuur, zonder te kunnen zien, de susser van de herrie

kaup je liefer 'n.... goeie.... sitploats.... feur____

leifeslèng!

— Mauj bi je nie foader .... rooar frindelik zuchtte de Bul.

— Joe spiek snots en kwaal fèn de mornik,.... ver-engelschde zich plots het politoerdertje....!

— Seikerst.... zei ongebluft de dronken goeierd,....

ikke hep____ hep____ plentie paan in..... me ... :

sèk.... meisterl.... enne hèlf kanes!....

Zwarte Peet stommelde zijn voeten tegen het donkere beschut, besust door den herbergier en de andere kameraden. —

— Bi.... je.... drie.... maal beseifetigd? .. >. stotterde weer de van dronkenschap blind-starende kerel, in wrang genoegen, omdat hij tegen het vechten was.....mot jullie nou .... nou .... èl pruymtebèk!....

— Bemoei j'r nie mèi duykeloar.... giftigde zijn makker die minachting naar Karei had toege-pffft! —

— En.... en.... ikke____ seg.... seg wet ikke

op me leifer hep.... enne hou jei.... hou jei je klep dicht.... jullie bint fèn ein snit!.... lachte Willem Hoomeyer. —

— Kaak sau'n hallef mins.... proat auk se proatje!

— An me Siene sokkemok.... treiterde het politoerdertje, de oogen schrikkelijk snel afknipperend.

— As.... as.... je gein gedresseird fèrkeshoar droeg.... sou ikke je wèt in je aur fluystere.... lachte de dronken goeiërd.

En tot Karei, die weer, een beetje bleek van onder-smoorde woede, met de meiden zat te praten, lalde hij door, zonder iemand te zien....