De Jordaan

226

Karresel, inet zijn één oor, Oranjekers wou zoenen. —

— Ajèkkes, gedrocht, in sau'n benauwing____

— Mot je 'n kauwtje?____vroeg Siem sluiks, haar

aandacht afleidend, terwijl hij de meid een zakje pruimtabak voorhield, om haar weer te kunnen bespringen.

— As ik Rauje Griet Bokkebek d'r snoetje kraag____

ug.... goa deur!.... droaikèllebas!

— Lusje?____sarde hij loerend,.... of 'n peroatje? ...

— An me hèkke____Schèf je selmiel,____en loa je

aur anbrèije.... kaak____doar hei je Bet de Slobber!

Logge Bet kwam aansjokken op doorgeknikte knieën. De vette meid leed in de warmte als een visch op het droge. Haar mond was te lui om lucht te vangen. Als een half gesmolten zak zout, zoo voelde ze zich.

— Maèd.... loat mèan,.... hijgde ze, .... ikke stik.... ikke stik.

— Kom je hier dèn lucht süyge, aschpot,---- in

die dauje Gèng?.... lachte Oranjekers,---- seg maad,

goa bei je bromflieg bidde om reige____sel je joa 'n

biecht koste.... je sel nog wel 'n sondetje échter je

bloese finde.... Kaèk ____ 't lollige gebbe.... fèn

Poppe Trui.... die hep d'r Koekjes Noa op de koffie-

lurk!.... Hé doames.... fen de haugte!____ geif

maèn auk 'n beitje daup!.... hoe loat stoant 't tikkertje?

Oranjekers gilde naar een derde verdieping waar de bolronde vlaskop van Poppen Trui het venster uitstak, boven een zwart-bedakte vogelenkooi. Poppen Trui schreeuwde een viezigheid terug, en krabde zich nijdig in het witte haar.

— Niès jei 't dèn moar.... Noa!____bei 't hèlf-

slèggie 'n sissertje!

Poppen Trui gooide met uitgekauwde klapbessen-schillen, op het puf-gezicht van de naar lucht hijgende