De Jordaan

227

Bet de Slobber. Met één hand op haar vette heup, sprong die naar achter en gilde dat ze Poppen Trui zou smoren als ze het weer waagde te doen.

— Hang jei nou hier niet je eite aufer!____kaak,

d'r hei je Rolrug mit se kèrretje .... Hei sweit as 'n

oksel____Motte we 'm effe neime?.... Hè Rolrug....

Joap,.... Joap,.... krijschte Oranjekers naar de Willemstraat,.... de doames fèn de Gèng motte je komserfoasie!____

Maar Rolrug vloekte iets weg en reed verder; wist wat hij van de vurige Gang-meiden aan schimp te wachten had.

— Heiremejeisis wèt hep ik 'n kiespaan.... schokte Oranjekers öp, twee handen op één wang indrukkend, stampend op de straat.

— Geif Smèkkie 'n slobber.... bi je 't sebiet kwaèt.... de wonderdokter!.... Hè.... nou 'n lel bier.... aaskoud! .... klakte Matje Scheefduim met haar tong en verliefderig keek ze naar Nelis de Pikpot, die weer stoeide met Saar-met-de-Rotjes, terwijl Schorre Gijs haar een vuil strootje de ooren poogde in te kriebelen. —

Malle Mien kwam de Gang in, en smakte zich ongegeneerd naast Bet de Slobber, op een leege groentekar.

— Maade.... effe peseire! .... perste Kris Hardebol zich met zijn vischimanden schuw langs de groep, terwijl een hoos jool en geschater over hem heen rolde.

Blonde Kee, met haar jak tot den rok open, de borst bloot, kw!am uit het donker poortje en flapte zich achterover in de kar naast Malle Mien en Bet neer. —

— Dèt wort t'r hebbedinge____spotte Schorre Gijs,

de sloapstei fèn aume Krèts!.... as je nou niet mit krèn komp!____ krummels... dèn weit ik 't nie. —

— Hier leg je in schöaduw.... In de Willemstroat brèn je je saule an de kèaje.... verontschuldigde zich Blonde Kee.

i5"