De Jordaan

206

— Ommers de tien gebaude .... en se froage je fèn de erfsonde.... en fèn de aupeboaring....

— Nou, geif maèn de aupeboaring.... en hou jei je erfsonde,.... lachte Neel moedwillens, om het kitteloorige huichel-snuit van Antje te sarren.

— Sau, wèt fèn jou is, is fèn mèan.... en wèt fèn maèn is blaèf j'of!.... viel Mie in.

— As we d'r niet deurkomme, stoppe we sau'n ugurk faèf poppe in se bloadjes, en dèn komme we d'r tug!

De zware meid lachte en haar oorbellen fonkelden goud af, van het hoofdschudden. Vlug liep ze naar de Brouwersgracht, waar onder het droog-geschroeide boomen-groen, in laaiende zon de pakhuizen scheef tegen elkaar leken te verzwijmen.

— Je laup d'r s'aafes die heile maadestoet in 't gemoed, an de Marnixstroat.... lichtte Antje timide in.

— Sau godsfruchtig as die maade d'r auk binne, spotte Neel,.... as je d'r gein schutje feur steikt loate sullie Gods wil meir geschiede .... op.... op .... oarde.... as in de heimei!.... Dèt is nou main ordenans!

— Au sau,.... stemde Dien in,____mot je sau'n

mèlsch hoentje, die maad fèn Doatje Terwei sien, Neiltje hiet 't nest! Die goat t'r auk op de leiring neturelik.... mit Mauje Koarel!....

Ze proestte het plots krijschend en hoonend-sar-castisch uit, met een glans van wild geluk in de zenuw-oogen, dat ze eindelijk weer wat kon knauwen en belasteren.

— Is 't werèchtug?.... schrok Lien, die even van haar walmende tobbe aan het stoepje was komen uitblazen en juist de spot-woorden van Neel's zuster over Karei had opgevangen.

Dien keek Lien scherp aan. Waarom schrok die