De Jordaan

205

— Je hiele binne uyt je sloffe gefèlle.... Naurd-paul!.... riep ze, terwijl Antje Zout-op-de-lip met joedelende lach-stem wees naar de gaten in zijn kousen.

— Op die ploase..... lachte Neel heller, terwijl

haar vaathooge buik hevig schudde,.... ken se fleisch gein sejet feile.... snèp je Antje....

Noordpool keek naar zijn bloote hielen en trok schokschouderend-onverschillig, zijn kar in een gangetje. De zweetende, rood- en paars-hoofdige vrouwen kakelden in de zon. Een damp trilde over de straat, als een door windloos-zich-spreidende gouden rook.

De dochter van Mie de Roeier was bijgepraaid.

— Kaak nau sau'n taure____ zei goedig Mie, haar

eigen lange, forsche meid met lust aansprekend.

— Ankommende weik wort se angenaume....

— Alledonderdèg____ doar hei je 'n stel poarde-

fliege.... 't is sonde.... lachte Neel in haar hand, wijzend op twee pastoors die van de Brouwersgracht de Willemstraat strak-zwart inliepen. —

Antje Zout-op-de-lip keek zuur naar Neel. Ze was goed katholiek en kon dat spotten van protestanten met heer-ooms, niet verdragen. —

— Wèt 'n ongemenierd stuk leife bi jei tug Neil!____

viel ze gekrenkt uit,.... hoe ken d'r 'n mins se aage sau besondige....

— Ouwe pest maad,.... treiterde Neel.

— Wèt 'n plètfoet.... ouwe pest____seiker omdèt

ik je kerkboekie niet te lein mèg?

Het dreigde tusschen de loslippige Neel en Antje, gromanig-gesmoorde haat van katholieke en protestante.

— Bi jei d'r kloar mit de leiring maad? .... vroeg Dien naar Mie's dochtertje____Hep je d'r kop feur?

— Pft! 't is t'r gein gelépte broek woard....

— Wèt leir je dèn?