Levensgang, tweede deel

79

armoe-boezem, en smoezel-bruin van floddeijakkie. Roetig zwart haar hing verzakt in wittige schedelspleetjes, onder verlompt mutsje, verklevend op hoofdkruin, en in 't gezicht, dat stank-goorde van vuil geel en ingebakken stofrimpels, huilden en kermden weeke trekken van gehuicheld en echt leed, die beweeglijk rondkropen van mondhoeken naar oogen. Onder mummelend gekauw van meelijwoordjes, sloot open onderlip, wijd vooruit, met speekselschuim dat dreef vóór groen-vuil glazuur van tandenrot, uitspattend woorden-nat om 'r heen, als luider stem ging schorren. Onder 't luisteren naar Lemminga, had ze, met vervellend huidgerimpel van handrug, jeukend traan-nat uit d'r oogen, langs neus en mond weg-gewreven. — Zacht terug brauwde ze, in weekig woordgekauw, bangelijk afschuifelend brugtrapje, tusschen loop van molens:

— Oggg meniertje... god-zar-iewes-gezonth-rate... as iewes z'k vegiss... verleuje weuk as 'k hier geweus binne...

— Leg niet te oüehoere!... god-sa-je-tot-puihn hakke! — giftte Lemminga woest gemaakt, — we hebbe hier g'n klóót voor je!... ga maór bóve bedele!... saènsodemieter wijf waè stink je!... ga 'n beetje opsij assieblief!

— Van Dèl-lefs-haaave! naa-aa-aar Skiedam!... ènvannn Skiedam naar Dè-è-èllefshaa-ve! — gil-zong verstellersgroep dwars door z'n spreekgeschreeuw heen.

— Zar iewes gezont brij we, as'k nie chtinkt.

— En vannn Skiedam naar Dè-è-èllefs-haaaave!____galmde zwakker na uit andere zaal.

Lemminga kon niets meer zeggen tegen lawaai in; maar óp lolde in 'm dierlust naar helsche pret, pret om te kwellen, pijn-pret, pret tegen 'n vrouw waarop ie kotsen kon.

— F'rwaèt verkoop je seep, seg?... as je je eige toch nooit waèscht? — drong ie onder stemdaling van koorgezang er weer tusschen.

— Te duur, meniertje... gott-zar-iewes____

— Seg ereis Saór, — hitte Lemminga, — hei je nog de regels?... Seg op, daèn krij je 'n maffie!... en as je je rokkies optil en je laö je poesie sien, daèn krij je d'r twee!... saènsodeme daö bi je immers nie vies vaèn?... mö je nie uivlakke!... 'n maffie!...

— Ogg, meniertje! — brauw-kauwde Saar weeker, — gott-zar-iewes gezonth rate!... e ouwene frou as ikke... gott-zar-iewes-behoeje-veur-'t-kwaaje... wat hèt iewes d'r'an.

— Leg niet te neuk-fémele, Saór!... ik vraog je: hei je nog!... hei je nog de regels!... Saèn____

— Oggg meniertje... hoew____

— Pak uiht!... oüe laözereshoer!... hei je nog bloed in je mieter!?... Seg Mie... da's me 'n akkefietje!... da mö jij d'r maör es uihthaöle!... se wil 't mijn nie vertelle!... ik vraög d'r of se nog de regels heit!

Blond-mooie Mie stond slank voor d'r pitten, kuch-lacherig bekij