Levensgang, tweede deel

169

i k suip ook wel, maör ik werk toch! .. . en as 'k 'n vrouw haèd, sou 'k nooit suipe... maör jij bint 'n schurftige rotneus, 'n pesflikker!

Loom-lodderig uit gemakszitje, met armen en handen apig-lang over z'n knieën wiebel-hangend, keek Boon naar'm op, lach-lodderig, met schuim op pruim-mond, dat langs z'n wangen sputterde.

— Ik heb .. . heb al gewerkt... 'n uur wel... venöchend .. . wa wa ... wa lui je nou. .. kos... kos... ommirs cinte... tenoor-olie *)... nie ?

— Attesim! — wilde joodsch nazeggen Lemminga, — je hét 'n puist an werreke... da laa je liever an je vrouw doen !... Se mosje je harses inslaan, schijtbaèkkes!... s'n wijf laöt ie doodmiere!... Haöl je wel vijf pop vaèn de week ?... Se mos je 'n hengs géve daèt je rooie menie tege de solder spuith!...

— Ze vedient... vedient.. . 't bestig.., hoor!... laöt 'r... t'r... maor loope! .. . ze hét 'n breeë . .. breeë ... rug .. . rug om op te legge ... hoor! ... watte ? ... 'n slag op me ... op me... op me.. harses ?. .. ik .. . hê g'n menie!. . . me bloed is . .. is .. . is ... op!

— Attenöoje! — barstte Lemminga, in joodsch-christelijken ver-bazingsuitroep weer uit, — waèt 'n rauw emmer!... waèt'n luisege klaplooper!,.. as je nie naa je mole flikkert, haal 'k 'n klabaèk!... saèk de pês krijge!

Bangelijk voor 't-vlak-op-z'n-lijf-gedreig van Lemmiga, die woedend 'm opschopte, met hakken tegen z'n dijen, waggelde Boon weer lacherig de fabrieksgang uit, onder schor-stomp, verdempt zanggekerm van z'n liedjes-refrein dat ie geen duiten geen ״snars" meer had.

Naast Hein bleef Lemminga in woede-stil gemor staan, 'm vragend om z'n doppen.

—• Sijn daèt mijne, Hols?

— Ja, wacht es... nee!... ja toch, die drie... neem maar mee. — Van twee andere kanten tegelijk kwamen slijpers Hols nieuwe doppen brengen.

Plots klonk weer in stilte van machienzang, zalverig gerekt met vlijm-stem :

— En־ne asdaen hèt onse liefe merakel-straal... de goeie Heer, geschete op de bijbel, op ellik vaèn 'n deel 'n forts vaèn waèt-bin-je-me... 'n forts fr Moses... 'n forts fr de haalige Josef... 'n forts fr... de haalige Marië!

Lemminga keek naar den hoek waar Kooste zat te schuiven in stille stik-woede.

— Waèt 'n rot-kwiebes, die Kooste... seg Hols, wa trek je 'n smoel... hei je weer skéle koppijn ?... hei je weer... saènsodemie-ter... om haörlui so 'n smoel... hei je die pestrale nou weer effetief geseid waèt se motte doen op de Meidag ?... sa'k de kaènker in

') Borrel.