Levensgang, tweede deel

127

Nee, hij kon niet alles zeggen weer, nu; te nijdig, te valsch was Rozalie, te spottend. Maar wat had ie toch gebazeld van staats-dwang! 't Volk zal regeeren; 't volk zelf zal besluiten in wetten vastleggen, en de gemeenschap zal zorgen dat ze goed zijn. Ja, in zoo'n staat zouên eerst zwakken, zieken, ouên van dagen en kinderen gelukkig verzorgd worden zoo als 't menschelijk behoort.

Nog bleef zwijgen hangen tusschen hun tweeën. Rozalie die den stumper in Hols beklaagde, en 't jammer vond dat zoo'n kerel nou ook tot de parlementaire raddraaiers was overgegaan, wou juist iets daarvan zeggen, toen Hols weer voortging, als 'n vervolg op z'n eigen gedachte:

— Nee, kerel... juilie bouwe niet, juilie herstelle niet.... juilie kunne alleen beknibbele, vitte,... zie je... juilie grijpe nergens in... en dat gepraat over dynamiet... waar blijve de bomme... Nee, dat is allemaal kroeg-anarchisme, kroeg- en vergadering-moed en kroeg-gevloek... En waarom leef juilie eigelik nog in die rotte maatschappij ?... Elk middeltje dat juilie niet gebruike... zie je, persoonlik!... om de revolutie op te wekke,,.. is 'n bewijs dat juilie eige leventje je toch nog veel te lief is... Juilie, schrijve, schrijve, maar doen!... Zoo'n twintig jaar an je schrijftafel halve gare op te hitse.. en te schrijve van revolutie, is zoo kwaad nog niet... als 'r 'n lekker kopje koffie naast je staat te dampe... Waar i s de daad ?... Omdat juilie op stuk van zaak toch veel te laf zijn,... wat? toch ook beunhazerig!... Zijn 'r bij ons kletsers met woorde, kletsers over bovebouw, onderbouw,... zooals je 't noemt,...

goed____ als ze maar toone dat ze 'n beetje begrip hebbe, zie je...

Ja, bij ons is 't 'n plicht na te gaan hoe 'n mensch komt te staan tegenover de gemeenschap en verdikkeme... daar stelle juilie die malle leus van verbroedering... en nog ereis verbroedering tegenover... hoewel juilie de arbeiders die niet meegaan met juilie algemeene werkstaking of zooiets, wel de oore zouê wille afsnije... Nee, wij zien in dat iedereen 'n beetje moet inschikke... met z'n

״vrijheid", om d'r wille van de gemeenschap... zie je____En wij

prente in ieder arbeidershart____kijk vooral om naar 't geluk van

je naaste... dat alleen zal ook jezelf gelukkig make,... omdat ook naar jou wordt omgekeke... Ook egoïsme he? Maar laat 'k maar zwijge nou.

— God, voor mij ka-je nog wel blijve doorzanike! — zei Rozalie sar-spottend weer, — wat je zegt is zoo oubakke, zoo onwaar en wordt zoo likkebaardend herhaald door je heele rommelzooi dat____

— Maar te deksel, wat bx jij toch 'n nijdas!... heb ik gezegd nieuws te vertelle?... dat kan niemand... als je daarover begint... dacht je soms dat ik oorspronkelijke gèkhede wou zegge... oüe kost bij, natuurlijk, maar waarvan je toch, al heb j'm nog zoo dikwijls gehoord, 't ware niet van begrepe hebt,... of niet wil be-grijpe... Als j't maar uitzegt met eigen temperament... is alles gloednieuw ... Denk je soms dat jij nieuws voor me zei ?... ka-je denke!