Aron Laguna

172 ARON LAGUNA

Baruch. Dat scheurde in je, niét jonge?

A r o n.

Een martelende tweestrijd vader. — Mijn vechten hiér ... en ddir (hevig bewogen)... dédr...

Baruch (aanvullend).

Je kind en je vrouw.

A r o n (bijna stikkend sprekend).

Vreeselijk!... (stilte). Maar je komt 't te boven — de pijn... de angst... de verlatenheid!

Baruch (haperend).

En dan?

A r o n.

Din ... dan gooi je van je if, je lijden ... je persóónlijk verdriet...

Baruch.

Ik denk altijd ... habal habaliem ... ijdelheid der ijdelhe...

A ro n.

Ik weet wat u zeggen wilt vader... dat alles lijkt hol, schetteren, niét menschelijk... ideologische leugen ... pathos... en tóch ... tóch vader (met heiligen harstocht), kijk mij noü eens ddn... zie me nou eens diép in m'n oogen. — Ik wil... ik bén socialist... en ik w(l het zijn met de vroomheid waarmee ü Jood bent... met mijn heele en vurigste en innigste wezen!