De Jordaan, van Nes en Zeedijk

461

tot bewustzijn kwam in haar verdoovende gedachten. Zij hunkerde naar het woord van iemand die nog een sikkepitje om haar gaf; ze verlangde naar een handdruk, een gebaar van mekaar-verstaan. Ze groeide van geluk als haar kerel te hulp schoot, haar, zijn meid, bij een gemeenheid of beleediging haar, zijn meid, aangedaan.

Nu hoorde Corry Matje's hevig ontroerde stem en ze voelde dat alles écht gemeend door de del uitgeflapt werd. Maar Matje vertelde dat al het hunkeren naar een beetje genegenheid tóch innerlijke zwakte was, het bewijs van een laag geweten. Zij waren eigenlijk voor dievenmeiden in de wieg gelegd, op wie de boeven hun dronken woede koelden. Zij zou niet meer voor iets anders deugen dan voor de prostitutie op vuile krotjes en voor het mee helpen berooven van argelooze donders. Als dat haar ouders wisten, die brave zielen, of haar jongens van vroeger uit den Jordaan. Nog, nóg iederen dag schaamde zij zich dood wanneer ze een bekende in een der kroegen ontmoette. En toch kon er niets meer gekeerd. Ze moest zich blauw ^ peesen voor haar vent; zij moest lichten en linken, jatten en berooven; dan een hoofdwond schoonspoelen, dan als straatmeid haar nachten uitzwerven tot ze ״voer" had meegebracht. Zoó zou ze voorttippelen, soms in drank beneveld en verpest, tot ze, na telkens verdoemde gast te zijn geweest van het ziekenhuis, als een oud, vuil, versleten wijf zou worden getrapt door jonge dellen, voor wie ze het smerige boenwerk mocht doen, doodarm, verminkt en half lijk, weggeschopt en onherkenbaar crepeerend in een of ander stinkend slob. Als Corry dacht dat ze comedie speelde of al te zwartgallig keek, dan zou ze haar man-en-paard noemen om haar te laten zien hoe droef het hun allen verging.

Matje's stem beefde weer wonderlijk ontroerd toen ze uitviel, dat al die ellende tóch niet telde wanneer een vrouw het nou maar deed voor een kerel op wien ze dól was. Dan kon het je immers niks schelen als je voor hém achter slot en grendel ging, of honger of pijn leed. Maar ze hiéld