De Jordaan, van Nes en Zeedijk

395

nijdige of beleedigde natuur, die in felle opwellingen smoorde of zich zat vrat aan denkbeeldigen wrok en plannen. Dat begreep Joden Jet oók wel en al de menschen die met Corry omgingen. Zij was wreed, hardvochtig en voor geen ding bang of terug-deinzende. Corry haatte met hartstochtelijke hevigheid; ze groeide in vijandschap, met al haar instincten en eigenschappen. Ze werd dieper van inzicht, sneller van begrip, vuriger van leefdrift en oorspronkelijker in handelen. Ze verlangde niet alléén meer het weelderige gemak, het vadsige, loome nietsdoen, eenmaal in vijandelijkheid ademende. In wrok en haat stuwde haar bloed opstandiger en wilder door heel haar wezen. In dien toestand werden haar gedachten veel sneller daden en onderging ze een vreemd-bedwelmende bewogenheid; de duistere ontroering voor het slechte. In beleedigde woede levend, bleef ze korter lijdelijk onder haar ophitsende, onrustige plannen. Ze genoot afschuwelijk van haar gekrenkte drift; ze slurpte haar haatstemmingen in. Ze wou den strijd, maar alléén voor zichzelf. In geen romantische verrukking meer leefde ze voor ״het" avontuur. Ze werd zwijgzaam, oplettend, scherp luisterend en doodsverachtend-nuchter. Toch i n haar, verborgen, de wrokhunkering, de gisting die haar kracht en innerlijke beweging schonk, het stille, onheilspellende aansturen op wraak-bevrediging en het loslaten van haar eigen misdadige instincten en hartstochten.

Als ze Joden Jet vandaag, morgen, nü naast haar had loopen op een machine-fabriek, ze zou, met haar langs een grooten drijfriem schuivend, het wijf dwars over het wentelrad kunnen heenslingeren, in koelen bloede. Ze zou haar kunnen zien uitéénscheuren en vermorzelen, en ze zou er bij gillen van vreugde! Zoo was ze en zoo blééf ze. Zoo wou en zoo kón ze zijn. In het klein en op andere wijze, maar door dezelfde drift gedreven, had Corry al de minnaars en kerels van Jordaan en Zeedijk in hun gevoelens en verliefdheden zóó mishandeld. Ze