De Jordaan, van Nes en Zeedijk

395

vernielends overkomen zou; haar! Als ze aan het gebeurde terug dacht huiverde en duizelde ze, begreep ze niets meer van haar eigen natuur. Bleek de verachtende woede van haar wezen dan zoo plotseling in haar afgekoeld, nu de schaamte opdrong? Kwam de wilde hartstocht te stillen voor de wroeging? Ala! ... het was gebeurd en gedane zaken nemen geen keer.

Zoo misleidde en troostte zij nu al acht dagen, haar oproerige en van pijn krimpende ziel met een onnoozel babbeltje. Maar telkens kwamen ziedende wrok, gekrenktheid en wraakzucht, heviger en smartelijker terug Verwijtende nagedachten hinkten spottend om haar heen. Ze had nu lang genoeg in den rosmolen van haar eigen ontzetting rondgedoold en ze werd beu van het klagelijk geroep in haar geschonden wezen. Neen, er scheen voor niets anders meer plaats in haar gekke hoofd, dan voor het gemijmer, gesnik, gehuil en gevloek over het gebeurde. Gewoon ontroerd leed, gewoon verdriet, ontgoocheling en verbittering,... nee, voelde ze niet meer. Ze wou bijten, stukscheuren, vanéén rukken! Ze wou geen seconde meer beweende smart. Ze wou alléén de wraakbevrediging, de gillende opgewondenheid in haar, lucht geven. Maar in haar wraak moest ze nu niet onbesuisd en grof-hartstochtelijk te werk gaan, als de eerste dagen. Niet met gekromde klauwen moest ze toespringen om opgevangen te worden op het mes der smiechtige pooiers of in de modderige knuisten der Zeedijkdellen. Haar katachtige en omsluipende behendigheid van vroeger moest ze behouden. En zeer, zéér geduldig wachten tot haar uur aanbrak. Eerst dan kon ze haar ontredderde wezen weer ophelpen, zichzelve terug vinden in alles. Geen angstgeschreeuw meer, maar bespieden, afwachten, uitloeren. Listig zijn en listig blijven; niet uit vrees, maar om later stoutmoediger juist te kunnen toespringen.

Corry voorvoelde de vernielende kracht van haar wreedheid als die geleid werd door de kalmere beweging van haar inzicht. Zélve zoo laag neergeworpen door een verachtelijke daad, meende ze niets en niemand meer te