De Jordaan, van Nes en Zeedijk

379

en zij, in een foudraal, een guitaar. David Kroes sprong op de klapbank, naast het buffet en de kleine piano voor handbegeleiding, en verzocht het linkgajes voor eenige momenten, die men ook oogenblikken zou kunnen noemen, ״ de toeters, de trechters, de waffels en de kleppers dicht te houden. Hij zou het edelachtbare publiek doen tracteeren op snarenspel van viool en guitaar. Nog mochten de "־־ mannen voor een zoet kwartier de kaai achter de tanden bewerken en de vrouwen hun glaasjes met de tong uitlikken, als het maar stil bleef in de til, geen tikken met bengels gegannift werden, want bij het minste geringste trammelan zou hij zijn lamme vlerk met kracht bedeelen.

Het werd doodstil in het stikheete café'tje en de gezichten der vrouwen en mannen ontspanden zich in een vroom luisteren.

De „meneer-met-dame" begonnen te strijken en te tokkelen en het klonk hoog en wild in tziganeachtig-rumoerig samenspel. Er brak een daverend applaus uit; voeten trampelden op den zandgrond en in één tel tierde en gonsde het zaaltje weer van dooreénwarrende stemmen.

Maar dadelijk werd door afgunstige wijkbezoekers om David en Karei geroepen. Dat ging dwars tegen de, met een bakje rondgaande meneer-met-een-dame in. Dachten dié soms, dat zij alléén muziek konden maken? Dan zouden ze eens hooren, dat doodgewone jongens uit de buurt het nét zoo fijn deden. Onder die omstandigheden liet Karei zich niet lang nooden. Hij zag hoe Corry den hals rekte, om te zien of hij op het geroep uit het publiek wel of niet zou ingaan. Karei genoot! Als zij zoo gretig keek, was het al lang in orde. Hij voelde dadelijk dat hij zingen zou, béter dan David en vuriger dan ooit. Eerst begon hij een liedje „op zijn eigen", zonder muziek-begeleiding. Karei zong van zijn volle innerlijkheid uit, met een lichtaanklinkende stem, diepstil bewogen

Kaai: tabakspruim. — Til: verzamelpunt voor misdadigers. — Tikken met bengels: horloges met kettingen.