De Jordaan, van Nes en Zeedijk

343

— Soo!... beet Corry kort af.

Joden Jet had al eenige weken geleden Corry voor zestig gulden ondergoed, eerste klas, van een rijke main-tenée verkocht. De meid had het goed getikt op afbetaling, maar omdat ze niets verdiende, ook niets afgedokt. En ze keek ook niet meer naar werk uit. Harry, de student uit de Nes, drong Corry geld óp. Ze nam het soms aan, zonder hem de kleinste gunst toe te staan. Maar Joden Jet, die wist dat Corry niet peesde, zou dadelijk achterdocht krijgen als ze nu toch betaalde; haar verraden of valsch beschuldigen. Ze kende de listige uit-geslepenheid van het wijf, haar rustelooze woeligheid, en ze zou direct op Harry of een ander uit de Nes zinnen. Daarom loog ze Jet voor dat ze weer heel gauw op een sigarenfabriek ging werken.

— Jij peese? ... grinnikte Jet.

— Reke maar fan jès, oud varreke!... sarde Corry terug.

— Kinderachtig, werachtig,... grijnslachte ze weer zoetelijk en het uitgemagerde gezicht, sluw als van een toekomst-voorspellende gitana, begluurde de Jordaanmeid.

Corry had haar weken lang gemeden, omdat ze niet benosselen kon.

— Gaad doch altoos zoo,... meende de koppelaarster menschkundig,... 'n klant die bij jou borgt en nie betaalt... haalt contant bij 'n ander!

— Stik!... vloekte doodbedaard Corry.

— Mot jij maar 'n kerel neme,... werachtig as ik van joü hoogde kan krijge!

En spottend, wrang, mummelde ze weer haar valsch-geniepige, toch schijn-goedmoedige woordjes.

— Medame Roer-me-nie en Raak-me-nie,... mi pir-missie!

— Val dicht!... vloekte Corry onbewogen door, terwijl Joden Jet al heftiger zich opwond en ergerde.

Peesde: zwoegde. — Benosselen: betalen.